Be-12

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Berijew Be-12 Czajka
Berijew Be-12 Czajka
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Typ samolot-amfibia
Konstrukcja metalowa
Załoga 4 (dwóch pilotów, nawigator, radiotelegrafista)
Historia
Data oblotu 18 października 1960
Lata produkcji 1963 - 1973
Egzemplarze 132
Dane techniczne
Napęd 2 × silniki turbośmigłowe Iwczenko AI-20D
Moc 2 × 3803 kW (5180 KM) każdy
Wymiary
Rozpiętość 29,84 m
Długość 30,11 m
Wysokość 9,10 m
Powierzchnia nośna 99 m²
Masa
Własna 24 900 kg
Startowa z lądu - 36 000 kg
z wody - 35 000 kg
Do lądowania 30 500 kg
Uzbrojenia maksymalna - 3000 kg
typowa - 1500 kg
Paliwa 9000 kg
Osiągi
Prędkość maks. 580 km/h
Prędkość przelotowa 473 km/h
Pułap 12100 m
Pułap praktyczny 8000 m
Zasięg 3600 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
torpedy ZOP AT-1; rakieto-torpedy APR-2; bomby głębinowe PŁAB-250-120, PŁAB-50-65 lub miny.
Wyposażenie dodatkowe
system poszukiwawczo - celowniczy "Baku", Radar "Inicjatywa-2B", Magnetometr APM-60 "Orsza", boje radiohydroakustyczne, bomby sygnałowe i orientacyjne.
W wariancie ratowniczym - kuter ratowniczy KAS-90.
Użytkownicy
 ZSRR/  Rosja,
 Syria,  Ukraina,  Wietnam
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Be-12 Czajka (ros. Бе-12 Чайка) – dwusilnikowy samolot-amfibia o napędzie turbośmigłowym, opracowany przez biuro konstrukcyjne Berijewa.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Samolot skonstruowany pierwotnie dla wojska i mający zastąpić w służbie przestarzałe samoloty Be-6. Pierwszy lot Be-12 miał miejsce 18 października 1960 roku. Pierwsza publiczna prezentacja miała miejsce w Moskwie w 1961 roku. Samolot służył przede wszystkim do patrolowania wód i wybrzeża oraz do niszczenia okrętów podwodnych, wykorzystywany był również w ratownictwie morskim i badaniach geologicznych. Do 1972 roku wyprodukowano 132 samoloty.