Beagle harrier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Beagle harrier
Beagle harrier.JPG
Kraj patronacki Francja
Kraj pochodzenia Francja[1]
Wymiary
Wysokość 43–50 cm
Masa 20–25 kg[2]
Klasyfikacja
FCI grupa VI, sekcja 1.2,
numer wzorca 290

Beagle harrierrasa psa, należąca do grupy psów gończych, posokowców i ras pokrewnych. Zaklasyfikowana do sekcji psów gończych średniej wielkości, przez FCI w 1974 roku. Podlega próbom pracy[1]

Beagle harrier powstał pod koniec XIX wieku ze skrzyżowania beagla z harrierem[2] oraz z niewielkim udziałem poitevina[potrzebne źródło]. Rasa ta miała polować na stada jeleni i zająców. Jest wytrwałym psem myśliwskim oraz spokojnym i łagodnym psem do towarzystwa, idealnym dla dzieci. Umaszczenie najczęściej jest tricolor biało-rudo-czarne. Sylwetka Beagle'a-Harierr'a jest mocno umięśniona i smukła.

Zdrowie i pielęgnacja[edytuj | edytuj kod]

Beagle Harrier z natury jest bardzo zdrową rasą. Żyje do około 12-14 lat. Problemy może jedynie sprawiać dysplazja bioder.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 217.
  2. 2,0 2,1 2,2 Fogle Bruce: Wielka encyklopedia : Psy. Warszawa: MUZA SA, 1996. ISBN 83-7079-672-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.