Beardmore

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Beardmore Motors Ltd.
Forma prawna spółka kapitałowa
Założyciel(e) William Beardmore
Data założenia 1919
Data likwidacji 1966
Lokalizacja Anniesland, Coatbridge, Paisley
Siedziba Wielka BrytaniaGlasgow, (od 1929) Londyn
Branża motoryzacja
Produkty samochody osobowe, taksówki
brak współrzędnych
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Beardmore Motors Ltd. – dawne brytyjskie przedsiębiorstwo zajmujące się produkcją samochodów. Istniało w latach 1919 - 1966.

Zostało założone w ramach koncernu William Beardmore and Company, gdy po zakupie zakładów Sentinel Waggon Works dział motoryzacyjny koncernu wyodrębniono w osobną spółkę Beardmore Motors Ltd. Siedziba firmy znajdowała się w Glasgow, tam gdzie i koncernu, a zakłady posiadano w Anniesland, Coatbridge i Paisley.

Skoncentrowano się na montażu samochodów osobowych oraz taksówek. Pierwszy model 11/4 wyposażono w czterocylindrowy silnik o pojemności 1486 cm3. Zastąpiono go w 1923 roku modelem 12/30 z silnikiem o większej mocy 1854 cm3. Na bazie 12/30 stworzono wersję Super Sports. Prędkość testowano na torze Brooklands.

W 1925 roku zamknięto zakłady w Anniesland i przeniesiono produkcję do wytwórni taksówek w Paisley. Wprowadzono na rynek model 14/40 o pojemności 2297 cm3. Gdy zwiększono pojemność do 2391 cm3 przemianowano go na wersję 16/40. Zarzucono montaż czterocylindrowego o pojemności 4072 cm3, a w potem również pozostałe modele osobowe.

Większe sukcesy osiągano produkując taksówki, zwłaszcza dla Londynu właśnie w Paisley już od 1919 roku. Pierwszym modelem był Mk 1 cieszący się wysoką renomą. W 1923 wszedł model Mk 2, zastąpiony z czasem mniejszym, bardziej ekonomicznym Mk3. Po upadku koncernu William Beardmore and Company spółka Beardmore Motors Limited została wykupiona i produkcję w 1929 roku przeniesiono ze Szkocji do Londynu. Wówczas wprowadzono do produkcji serię "Paramount" z modelami Mk4 (1932), Mk5 (1935), Mk6 (1936).

Po wojnie pojawił się ostatni już model Mk7 produkowany od 1954 do 1966 roku - do momentu zamknięcia zakładów Beardmore. Zostały zlikwidowane w trakcie przekształceń własnościowych do jakich dochodziło w brytyjskim przemyśle motoryzacyjnym w II połowie XX wieku, gdy tworzono koncern British Motor Corporation.

Beardmore korzystał z silników innych firm, a wyspecjalizował się w budowie podwozia dostosowanego do warunków miejskich oraz nadwozia specjalnie stworzonego pod kątem potrzeb taksówkarzy i ich pasażerów. Używano silników i skrzyń biegów Forda oraz silników Perkins[1].

Przypisy

  1. Opis na www.gtue-oldtimerservice.de (niem.). [dostęp 2012-12-12].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]