Beatrice Regina della Scala

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Beatrice Regina della Scala (ur. w 1333 w Sant'Angelo Lodigiano, zm. 18 czerwca 1384 Mediolanie), szlachcianka włoska, żona współrządcy Mediolanu Bernabò Viscontiego.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Herb rodu della Scala

Była córką Mastino II della Scala (1308-1351), pana Werony, Vicenzy, Padwy, Parmy, Brescii i Lukki. Jej matką była Taddea di Carrara. Beatrice miała trzech braci: Cangrande II (1332-1359), Cansignorio (1340-1375) i Paolo Alboino (1343-1375). Każdy z nich był panem Werony i Vicenzy.

27 września 1350 poślubiła, tak jak było przewidziane od 1345, Bernabò Viscontiego, który razem z braćmi Matteo i Galeazzo miał rządzić Mediolanem po stryju Giovannim. Od tego czasu Beatrice mieszkała w pałacu San Giovanni in Conca w Mediolanie. Wydała na świat piętnaścioro dzieci:

Beatrice Regina była dobrym politykiem i zarządcą. Zarządzała ogromnymi posiadłościami i kiedy zachodziła potrzeba, prowadziła nawet wojsko do walki. Z jej inicjatywy został zbudowany w Mediolanie kościół Santa Maria della Scala, od którego później wziął nazwę teatr La Scala (wł. Teatro alla Scala).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • M. Carrara, Gli Scaligeri, Varese 1966.
  • G. M. Varanini, Gli Scaligeri 1277-1387, Milano 1988.
  • A. Castagnetti, G. M. Varanini, Il veneto nel medioevo: Dai Comuni cittadini al predominio scaligero nella Marca, Verona 1991.
  • A. Castagnetti, G. M. Varanini, Il Veneto nel medioevo: Le signorie trecentesche, Verona 1995.