Becky Hammon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Becky Hammon
Becky Hammom podczas wizyty w bazie lotniczej Ellsworth Air Force Base w rodzinnym stanie Dakota Południowa w lutym, 2002
Becky Hammom podczas wizyty w bazie lotniczej Ellsworth Air Force Base w rodzinnym stanie Dakota Południowa w lutym, 2002
San Antonio Stars
CSKA Moskwa
Rozgrywająca
Pseudonim Big Shot Becky, Hammontime
Data i miejsce urodzenia 11 marca 1977
Rapid City (Dakota Południowa), Stany Zjednoczone
Obywatelstwo  Stany Zjednoczone  Rosja
Wzrost 5 stóp 6 cali / 167.64 cm
Masa ciała 136 funtów / 61 kg
Strona internetowa

Rebecca Linn "Becky" Hammon (ros.: Ребекка Линн Хаммон) (ur. 11 marca 1977 w Rapid City w stanie Dakota Południowa) – amerykańska koszykarka zawodowa San Antonio Stars ligi kobiecej WNBA, także profesjonalistka moskiewskiego klubu CSKA Moskwa, reprezentantka olimpijska Rosji na Igrzyskach Olimpijskich w Pekinie w 2008 i w Londynie w 2012 roku.

Wcześniej, Becky Hammon była gwiazdą sportową na szczeblu uniwersyteckim rozgrywek NCAA jako reprezentantka Colorado State University w Fort Collins, gdzie została uhonorowana w Colorado State University Sports Hall of Fame, a jej koszulka nr 25 została na jej cześć wyłączona z dalszego użytku przez jej uniwersytet.

Jeszcze wcześniej, jako koszykarka licealna w Rapid City, wygrała wyróżnienie najlepszej koszykarki stanu: South Dakota Miss Basketball 1994, jak i najlepszego koszykarza czy koszykarki stanu: South Dakota Gatorade Player of the Year 1995[1].

Rozpoczęła karierę zawodową w 1999. Jej poprzednie zespoły to: w dawnej lidze NWBL (National Women's Basketball League): Tennessee Fury (2003), Colorado Chill (2004-2006); w lidze WNBA: New York Liberty (1999-2006).

Jej decyzja reprezentowania Rosji na olimpiadzie w Pekinie jest niepopularna w Stanach Zjednoczonych. Zawodniczka była zmuszona bronić swojej decyzji, powziętej po następnym z kolei braku powołania do kadry olimpijskiej w koszykówce kobiet USA, zabiegając o i otrzymując obywatelstwo rosyjskie pod koniec 2007, i co za tym idzie, miano zdrajczyni w amerykańskim heartlandzie:

Jestem absolutnie na 100% Amerykanką. Kocham nasz kraj. Kocham to, co nim reprezentujemy. [Gra dla Rosji] umożliwia mi spełnienie moich marzeń, czyli gry na igrzyskach olimpijskich.

— Becky Hammon , [2]

21 sierpnia 2008, w jednym z meczów półfinałowych igrzysk w Pekinie, reprezentacja Rosji zmierzyła się z reprezentacją USA, a w drugim – Australia przeciwko Chińskiej Republice Ludowej. Becky Hammon, rozgrywająca dla Rosji w koszulce z numerem 7, wrzuciła zaledwie 3 punkty jedynym celnym wrzutem z tylko sześciu oddanych przez nią rzutów przeciwko agresywnemu podwójnemu kryciu przez zawodniczki USA kiedykolwiek była przy piłce, i Rosja przegrała 52-67.

W meczu o brąz przeciwko Chinkom, wrzuciła najwięcej punktów z całej swojej drużyny, podobnie jak w wygranym ćwierćfinale przeciwko reprezentacji Hiszpanii, i wygrała z Rosją medal olimpijski, drugi tego samego koloru z rzędu dla Rosjanek.

Przed meczem z USA, Becky Hammon plasowała się piątym miejscu wśród najlepszych strzelców wrzutów spoza linii (trzypunktowych), a ogólnie rzecz biorąc, zdobywa podczas tunieju olimpijskiego w Pekinie średnio ponad 14 punktów przy średnio nieco ponad 20 minut w akcji w każdym spotkaniu. Oprócz tego, jak przystoi skutecznej i doświadczonej dwukrotnej All-Star rozgrywającej z WNBA[3], wyraźnie ustawia grę swojej drużyny, kiedykolwiek jest na boisku.

Kiedy nie gra dla klubu w Moskwie, czy w San Antonio, nadal mieszka w rodzinnym Rapid City.

Przypisy

  1. Roberto Carlos Alvarez-galloso. Beijing 2008: Life and career of Becky Hammon. „MeriNews.com”. 19 sierpnia 2008, Indie (ang.). [dostęp 2008=08-19]. 
  2. Sylwetka w portalu igrzysk olimpijskich NBC Olympics, cytat (ang.): "I'm absolutely 100 per cent still an American," she said. "I love our country. I love what we stand for. This is an opportunity to fulfil my dream of playing in the Olympics." (eng.cskabasket.ru 07/03/08, espn.com 08/04/08)
  3. Becky Hammon: Career Stats and Totals. W: WNBA.com [on-line]. [dostęp 2008-08-21].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]