Bedřich Homola

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bedřich Homola
gen. Bedřich Homola (1929)
gen. Bedřich Homola (1929)
generał
Data i miejsce urodzenia 2 czerwca 1887
Austro-Węgry Běleč (powiat Beroun), Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 5 stycznia 1943
III Rzesza Berlin, III Rzesza
Przebieg służby
Lata służby 1914-1943
Siły zbrojne War flag of Austria-Hungary (1918).svg CK Armia
Logo Czechoslovak Army (pre1961).svg Armia Czechosłowacka
Jednostki Korpus Czechosłowacki,
Obrona Narodu
Stanowiska komendant garnizonu w Pradze; d-ca VII Korpusu Wojskowego w Bańskiej Bystrzycy
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
II wojna światowa
Odznaczenia
Order Białego Lwa II Klasy (pośm.) Czechosłowacki Krzyż Walecznych 1914-1918 Order Sokoła z mieczami Czechosłowacki Krzyż Walecznych 1939 (pośm.) Legia Honorowa IV Klasy (Francja) Croix de Guerre 1914-1918 (Francja) Order św. Anny II Klasy z Mieczami (Imperium Rosyjskie)

Bedřich Homola (ur. 2 czerwca 1887 w miejscowości Běleč, zm. 5 stycznia 1943 w Berlinie) – czeski generał.

Biogram[edytuj | edytuj kod]

W 1907 ukończył studium budownictwa w technikum przemysłowym, po czym pracował jako urzędnik praskiego magistratu.

Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do wojska austro-węgierskiego. W grudniu 1914 dostał się do niewoli na froncie rosyjskim i trzy lata później został oficerem Korpusu Czechosłowackiego w Rosji.

Po powrocie do ojczyzny kontynuował karierę wojskową. W latach 1922-23 zastępca komendanta Akademii Wojskowej, 1923-25 naczelnik sztabu dywizji pieszej, 1925-27 dowódca pułku pieszego, 1927-34 komendant garnizonu w Pradze oraz 1935-39 dowódca VII Korpusu Wojskowego w Bańskiej Bystrzycy. Od 1929 generał brygady, od 1935 generał dywizji.

W dniach 9-11.3.1939 kierował interwencją przeciwko separatystom słowackim (w Czechach znana jako tzw. Homolův puč).

Po 15 marca 1939 powrócił się do Pragi, stał się jednym z przywódców Obrony Narodu i działał w podziemiu. Z końcem 1941 schwytany przez Gestapo i na początku 1943 stracony w Berlinie-Plötzensee. W 1946 awansowany pośmiertnie na stopień generała armii.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Odznaczeni Orderem Białego Lwa (od 1994 r.) (cz.). Pražský hrad (www.hrad.cz). [dostęp 16 lutego 2012].
  2. Dokument nadania Orderu Białego Lwa – skan (cz.). zhola.com. [dostęp 16 lutego 2012].
  3. Dokument nadania Legii Honorowej – skan (cz.). zhola.com. [dostęp 16 lutego 2012].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]