Bedri Pejani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bedri Pejani
Data i miejsce urodzenia 10 czerwca 1895
Peje
Data i miejsce śmierci 6 lipca 1946
Prizren
Przynależność polityczna Partia Ludowa

Bedri Abdi Pejani - (ur. 10 czerwca 1885 w Peje - zm. 6 lipca 1946 w Prizrenie) - albański polityk i publicysta.

Jego ojciec był właścicielem ziemskim z okolic Niszu. Ukończył Robert College w Stambule, a następnie studiował nauki polityczne i prawo w Niemczech. Po studiach pracował w Skopju, od 1908 został nauczycielem w szkole albańskiej w tym mieście. Był przedstawicielem społeczności albańskiej w Skopju na Kongres w Bitoli w kwietniu 1910 r. W roku 1911 przyłączył się do powstania antyosmańskiego w Kosowie, współpracując z Hasanem Prishtiną i Isą Boletinim. W sierpniu 1912 r. został wybrany przedstawicielem Gjakovy i Peje na obrady Zgromadzenia Narodowego we Vlorze i był jednym z sygnatariuszy deklaracji niepodległości. W czerwcu 1914 r. uczestniczył w spotkaniu deputowanych Kosowa z Wilhelmem zu Wiedem.

Po zakończeniu I wojny światowej związał się z organizacją Inteligjenca e Kosoves, był także redaktorem naczelnym pisma Populli (Lud). Do parlamentu albańskiego dostał się jako przedstawiciel Partii Ludowej, jednej z dwóch głównych sił politycznych w tym okresie. Większość swojej aktywności parlamentarnej poświęcił obronie ludności albańskiej w Kosowie. W czerwcu 1924 r. wziął udział w przewrocie, po stronie Fana Nolego. Kiedy upadł rząd Nolego, Pejani wyjechał z kraju. Przebywał w Berlinie, Paryżu i Wiedniu. Jeden z założycieli najbardziej wpływowej organizacji albańskiej emigracji KONARE. Współpracował także z ludźmi Kominternu, w tym z Georgi Dymitrowem.

Był autorem memorandum skierowanego do mocarstw w 1939 r., aby poparły one aspiracje Albańczyków i pomogli im uwolnić się od dominacji włoskiej. W okresie włoskiej okupacji Albanii wrócił do kraju i został internowany w obozie w Porto Romano. We wrześniu 1943 uwolniony z obozu został jednym ze współorganizatorów Drugiej Ligi Prizreńskiej. Od 1944 r. kierował strukturami Ligi w Peje. Schwytany w Szkodrze, zmarł w więzieniu jugosłowiańskim.

Jego imię nosi gimnazjum w Peje.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Bardhosh Gace: Ata qe shpallen pavaresine kombetare. Tirana: Toena, 2002. ISBN 99927-1-644-4. (alb.)
  2. Biogram B.Pejaniego