Beeching Axe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Beeching Axe – nieformalna nazwa powstałego w latach 60. XX wieku projektu zredukowania gwałtownie rosnących kosztów utrzymania kolei brytyjskich. Jego głównym autorem był Richard Beeching, ówczesny szef przedsiębiorstwa British Rail. Projekt zakładał wszechstronną modernizację kolei, jednak jego głównym postulatem była likwidacja nierentownych linii kolejowych.

Przyczyny[edytuj | edytuj kod]

Pozostałości po Leeds Central Station
Odremontowana z zachowaniem realiów z lat 20. XX w. stacja kolejowa w Kingswear zamknięta na mocy Beeching Axe
Stacja w Okehampton używana jest obecnie głównie dla obsługi ruchu turystycznego i zabytkowych pociągów

Beeching Axe był reakcją na nieudany plan modernizacji kolei brytyjskich z lat 50., kiedy modernizowano strukturę kolei, kupowano nowe lokomotywy spalinowe i elektryfikowano linie kolejowe bez zwracania uwagi na rangę danej linii kolejowej. Spowodowało to przerost zatrudnienia i rosnące długi kolei brytyjskich[1]. Na początku lat 60. konserwatywny rząd Harolda Macmillana, określając politykę transportu, zdecydował o położeniu większego nacisku na transport drogowy i zmniejszenie roli transportu szynowego. W r. 1961 rząd powierzył zadanie restrukturyzacji kolei Richardowi Beechingowi, ówczesnemu prezesowi British Rail.

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

Beeching dokonał analizy systemu kolei brytyjskich stwierdzając, że 80 procent ruchu kolejowego przypada na 20 procent tras, podczas gdy pozostałe linie przynoszą straty[1]. 27 marca 1963 przedstawił raport The Reshaping of British Railways" (restrukturyzacja kolei brytyjskich), w którym zaproponował masowe zamknięcia linii kolejowych. Program został chłodno przyjęty w Wielkiej Brytanii, zwłaszcza w społecznościach wiejskich.

Plan zakładał zlikwidowanie 9 tys. km z podówczas istniejących 28 tys, kilometrów linii kolejowych, głównie dojazdowych i lokalnych. Zakładano również likwidację małych i nierentownych stacji i przystanków kolejowych na istniejących liniach. Zakładano zmniejszenie zatrudnienia o 71 tys. miejsc pracy[2].

Zamykanie poszczególnych linii kolejowych[edytuj | edytuj kod]

W szczytowym okresie kolej brytyjska liczyła 33 000 km i 6000 stacji. W roku zakończenia Beeching Axe całkowita długość sieci wynosiła 19 tys. km, a znajdowało się na niej 2 tys. stacji i przystanków. Oto szczegółowy przebieg zamykania linii kolejowych[1]:

Rok długość linii (km)
1963 521
1964 1703
1965 970
1966 1210
1967 480
1968 640
1969 400
1970 443
1971 37
1972 80
1973 56
1974 0

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Beeching Axe (ang.). [dostęp 7 października 2009].
  2. BBC: Local history -Beeching Axe (ang.). [dostęp 7 października 2009].