Begonia stale kwitnąca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Begonia stale kwitnąca
Begonia Semperflorens Hybrids 1005Pink.JPG
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd dyniowce
Rodzina begoniowate
Rodzaj begonia
Gatunek begonia stale kwitnąca
Nazwa systematyczna
Begonia ×semperflorens-cultorum hort.
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
`Orange Sherbet`
'Dragon Wing White'
Obwódka z czerwono kwitnącej begonii

Begonia stale kwitnąca, ukośnica stale kwitnąca, begonia trwała, ukośnica trwała (Begonia ×semperflorens-cultorum hort.) – grupa kultywarówmieszańców otrzymana przez ogrodników w wyniku krzyżowania B. cucullata var. cucullata (syn. B. semperflorens) z innymi, dzisiaj już niemożliwymi do ustalenia gatunkami begonii. Kultywary te są uprawiane w licznych krajach świata jako rośliny ozdobne. Podawana często przez ogrodników ich nazwa łacińska B. semperflorens jest obecnie uznawana za błędną.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Ma pokrój miniaturowego krzewu. Wysokość do 50 cm, mięsiste łodygi, niekiedy czerwono nabiegłe. Liście również mięsiste, niesymetryczne, ząbkowane, w kształcie jajowatym lub owalnym. Są połyskujące i mają kolor żywozielony, a u niektórych kultywarów czerwono-brązowy. Kwiaty okazałe, wyrastające pojedynczo lub po kilka sztuk na szczycie łodygi, barwy od białej poprzez róż do czerwonej. Kwitnie nieustannie od lata do późnej jesieni (w krajach o cieplejszym klimacie kwitnie przez większą część roku) i stąd pochodzi jej nazwa. Wytwarza bardzo liczne kwiaty, zarówno pojedyncze, jak i pełne. Jest rośliną rozdzielnopłciową, kwiaty składają się z listków okwiatu niezróżnicowanego na kielich i koronę. Kwiaty męskie zbudowane są z 4 listków okwiatu i zakwitają wcześniej, kwiaty żeńskie zbudowane są z 5 listków okwiatu. Owocem jest torebka z brązowymi, bardzo drobnymi nasionami.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Przez ogrodników zaliczana jest do grupy begonii o ozdobnych kwiatach. Jest dość popularną rośliną ozdobną, szczególnie często używana jest w miastach na obwódki kwiatowe i do obsadzania rabat i pojemników kwiatowych. Bywa też uprawiana w pojemnikach na balkonach, w altanach, na zewnętrznych parapetach okiennych. Jest rośliną jednoroczną. Może być też uprawiana jako roślina pokojowa.

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

  • Wymagania. Najlepiej rośnie na żyznej, próchnicznej glebie o lekko kwaśnym odczynie. Może rosnąć na stanowisku słonecznym, lub półcienistym. Wymaga stale wilgotnej gleby i źle znosi suszę, w lecie konieczne jest regularne podlewanie.
  • Rozmnażanie. Głównie przez nasiona. Wysiewa się je w styczniu-lutym do skrzynek w szklarni, przy temperaturze 20-22oC. Siewki pikuje się po 3 tygodniach od wysiewu, gdy mają 2 listki, potem jeszcze dwukrotnie; po miesiącu i w drugiej połowie kwietnia. Na stałe miejsce wysadza się sadzonki w drugiej połowie maja. Można też rozmnażać z sadzonek pędowych, ale otrzymane z nich na wiosnę rośliny potrzebują czasu na rozrośnięcie się i zakwitną dopiero jesienią.

Niektóre kultywary[edytuj | edytuj kod]

  • `Gin` – liście ciemnozielone, kwiaty różowe
  • `Coctail` – brązowe liście i pojedyncze kwiaty
  • `Orange Sherbet` – liście zielone, kwiaty pomarańczowe
  • `Whiskey` – liście bladobrązowe, kwiaty białe
  • `Wodka` – liście ciemnozielone, kwiaty wybitnie czerwone

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-02].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. zbiorowe: A-Z encyklopedia. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 978-3-8331-1916-3.
  2. Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
  3. Bolesław Chlebowski, Kazimierz Mynett: Kwiaciarstwo. Warszawa: PWRiL, 1983. ISBN 83-09-00544-X.