Bejsce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Bejsce
Kościół św. Mikołaja
Kościół św. Mikołaja
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat kazimierski
Gmina Bejsce
Strefa numeracyjna (+48) 41
Kod pocztowy 28-512
Tablice rejestracyjne TKA
Położenie na mapie Polski
Poland location map.svg
"Bejsce"
Bejsce
50°15′N 20°37′E / 50.25, 20.617Na mapach: 50°15′N 20°37′E / 50.25, 20.617
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Bejscewieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kazimierskim, w gminie Bejsce będąca siedzibą gminy.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Spis treści

[edytuj] Historia

Miejscowość o 1000-letniej tradycji, w X w. istniał tu prawdopodobnie gródek rycerski z kaplicą, potem kościołem. W dokumencie biskupa krakowskiego Lamberta z r. 1063 jest informacja o dziesięcinie dla kościoła bejskiego. Kolejny, większy kościół był konsekrowany przez biskupa krakowskiego Pełkę w r. 1190. Wreszcie, w roku 1340 Ostasz z rodu Firlejów ufundował obecny kościół pw. św. Mikołaja, który w kolejnych wiekach został rozbudowany (najstarsza część to dzisiejsze prezbiterium z zakrystią) i poszerzony – najpierw o późnorenesansową kaplicę pw. NMP (Firlejowską), konsekrowaną w r. 1600 oraz – pochodzącą z połowy XVII w., barokową kaplicę św. Anny. W prezbiterium odkryto duże fragmenty polichromii gotyckiej z około 1400 r., obecnie po konserwacji, przedstawiające sceny biblijne, ilustrujące mękę Chrystusa oraz alegoryczne malowidła obrazujące grzechy główne. Kaplica pw. NMP jest kaplicą grobową wojewody krakowskiego Mikołaja Firleja i jego żony Elżbiety z Ligęzów i jest bardzo podobna do starszej, Kaplicy Zygmuntowskiej na Wawelu. Historycy sztuki zaliczają ją do najpiękniejszych kaplic renesansowych w Polsce.

Właścicielami Bejsc było pięć rodów: Firlejowie (do 1678), Potoccy (do ok. 1767), ks. Hieronim Sanguszko (do ok. 1796), Badeni (do 1878), wreszcie Byszewscy.

Naukowcy wskazują dwa źródła pochodzenia nazwy:

  • od Benedykta (zdrobniale „Biech” lub „Beszek”, a jego dobra „Biech-skie” lub „Biesz-skie” – po przekształceniach – Beszcze, Bescze – w końcu Bejsce)
  • od „bzu” – odmiana „Bez” – „Beźce” – „Bejsce”. Przyjęcie nazwy od „bzu” rekomendował prof. Kazimierz Rymut, analizując nazwę miejscowości, występującą w różnych dokumentach i zapisach.
Pałac w Bejscach

[edytuj] Zabytki

[edytuj] Linki zewnętrzne

[edytuj] Bibliografia

  • Bejsce 1000 lat historii, Zbigniew Bajka, Kraków 1994.
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach