Bekerel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
bekerel (Bq)
Układ SI
Wymiar \left[ \mathrm{\frac{1}{s}} \right]
Jednostka aktywności promieniotwórczej
Typowe symbole wielkości A
w jednostkach SI \mathrm{1\,Bq = \frac{1}{1\,s}}
Źródło nazwy Henri Becquerel

Bekerel, Bq to jednostka miary aktywności promieniotwórczej w układzie SI (jednostka pochodna układu SI).

Próbka ma aktywność 1 Bq, gdy zachodzi w niej jeden rozpad promieniotwórczy na sekundę. Na przykład, jeśli jądra atomowe danego ciała emitują 1000 cząstek alfa na sekundę wskutek rozpadów alfa (i jednemu rozpadowi odpowiada emisja jednej cząstki alfa oraz nie zachodzą inne rodzaje rozpadów), to aktywność tego ciała jest równa 1000 Bq, czyli 1 kBq.

Wymiarem bekerela jest s-1.

Nazwa jednostki pochodzi od nazwiska Henriego Becquerela, który wraz z Piotrem Curie i Marią Skłodowską-Curie otrzymał w 1903 roku Nagrodę Nobla za odkrycie i badanie promieniotwórczości.

Wcześniej powszechnie stosowaną jednostką aktywności promieniotwórczej był kiur (Ci), odpowiadający aktywności 1 g radu-226. Jest to jednostka znacznie większa od Bq:

1 Ci = 3,7·1010 Bq = 37 GBq

Porównania[edytuj | edytuj kod]

Bekerel jest bardzo małą jednostką, dlatego w praktyce często używane są jej wielokrotności: kBq, MBq, GBq oraz TBq. Na przykład, aktywność naturalnego izotopu potasu 40K w ciele ludzkim wynosi średnio około 4 kBq, a więc 4 000 rozpadów na sekundę[1]. Bomba atomowa użyta w Hiroszimie (14 kt) wydzieliła substancje promieniotwórcze o aktywności około 8·1024 Bq.[2]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Radioactive human body — Harvard University Natural Science Lecture Demonstrations
  2. Michael J. Kennish, "Pollution Impacts on Marine Biotic Communities", CRC Press, 1998, strona 74, Google books