Belgijska Wyprawa Antarktyczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
„Belgica” zakotwiczona przy Górze Williama
Część członków załogi na pokładzie statku „Belgica”
„Belgica” w okowach lodu na Antarktyce

Belgijska Wyprawa Antarktyczna – wyprawa naukowo-badawcza na Antarktykę, trwająca od 16 sierpnia 1897 do 5 listopada 1899. Nazwa ekspedycji pochodzi od belgijskiego statku badawczego Belgica, zakupionego w 1896 roku przez organizatora wyprawy – Adriena de Gerlache. Pomocy przy organizacji wyprawy udzieliło Gerlache’owi Belgijskie Towarzystwo Geograficzne.

Załoga ekspedycji[edytuj | edytuj kod]

Wśród członków ekspedycji znalazło się wielu znanych badaczy:

  • Adrien de Gerlache (1866-1934): Belg – organizator i komendant wyprawy
  • Georges Lecointe (1869-1929): Belg – kapitan, zastępca komendanta wyprawy, hydrograf
  • Roald Amundsen (1872-1928): Norweg – starszy oficer; Amundsen wiele nauczył się podczas tej wyprawy, m.in. jak zapobiegać szkorbutowi
  • Frederick Cook (1865-1940): Amerykanin – chirurg, antropolog, fotografik
  • Henryk Arctowski (1871-1958): Polak – geolog, oceanograf i meteorolog
  • Emile Danco (1869-1898): Belg – prowadził badania i obserwacje geofizyczne; zmarł podczas zimowania
  • Emil Racoviţă (1868-1947): Rumun – biolog (zoolog i botanik) i speleolog
  • Antoni Bolesław Dobrowolski (1872-1954): Polak – asystent meteorologa
  • Jules Melaerts (1876-?): Belg – trzeci oficer
  • Henri Somers (1863-?): Belg – pierwszy mechanik
  • Max Van Rysselberghe (1878-?): Belg – mechanik
  • Louis Michotte (1868-1926): Belg – kucharz
  • Adam Tollefsen (1866-?): Norweg – marynarz
  • Ludvig-Hjalmar Johansen (1872-?): Norweg – marynarz
  • Engelbret Knudsen (1876-1900): Norweg – marynarz
  • Gustave-Gaston Dufour (1876-1940): Belg – marynarz
  • Jean Van Mirlo (1877-1964): Belg – marynarz
  • Carl August Wiencke (1877-1898): Norweg – marynarz; Wiencke został zmyty z pokładu podczas drogi w kierunku Antarktyki i utonął;
  • Johan Koren (1877-1919): Norweg – marynarz, asystent zoologa

Wyprawa[edytuj | edytuj kod]

16 sierpnia 1897 statek wypłynął z portu w Antwerpii. Po półrocznym rejsie 2 marca 1898 Belgica została unieruchomiona w krze lodowej na Morzu Bellingshausena, wobec czego uczestnicy wyprawy zostali uwięzieni i zmuszeni do spędzenia zimy w bardzo niesprzyjających okolicznościach. Na zewnątrz temperatura dochodziła do –37 °C. Wiały bardzo silne i dokuczliwe wiatry[1]. Ostateczne uwolnienie jednostki z lodu nastąpiło dopiero 13 marca 1899[2]. 28 marca 1899 roku statek dopłynął do Punta Arenas w Chile[3], a 5 listopada 1899 zawinął do portu w Antwerpii.

Znaczenie wyprawy[edytuj | edytuj kod]

Belgijską wyprawę uznaje się za jeden z kamieni milowych w historii ekspedycji antarktycznych. Po raz pierwszy udowodniono bowiem, że człowiek może przetrwać antarktyczną zimę wraz z towarzyszącą jej nocą polarną[2]. Zgromadzone materiały, wydane w 10-tomowym dziele „Ekspedition Antarctique Belge – Resultatus Voyage du s/y Belgica en 1897-1898-1899 sous le Commandant A. de Gerlache de Gomery”, stały się podwaliną nowoczesnych badań geologicznych, meteorologicznych, glacjologicznych i oceanograficznych regionów polarnych[4][3].

Przypisy