Belgijska Wyprawa Antarktyczna
Belgijska Wyprawa Antarktyczna – wyprawa naukowo-badawcza na Antarktykę, trwająca od 16 sierpnia 1897 do 5 listopada 1899. Nazwa ekspedycji pochodzi od belgijskiego statku badawczego Belgica, zakupionego w 1896 roku przez organizatora wyprawy – Adriena de Gerlache. Pomocy przy organizacji wyprawy udzieliło Gerlache’owi Belgijskie Towarzystwo Geograficzne.
Spis treści |
Załoga ekspedycji[edytuj]
Wśród członków ekspedycji znalazło się wielu znanych badaczy:
- Adrien de Gerlache (1866-1934): Belg – organizator i komendant wyprawy
- Georges Lecointe (1869-1929): Belg – kapitan, zastępca komendanta wyprawy, hydrograf
- Roald Amundsen (1872-1928): Norweg – starszy oficer; Amundsen wiele nauczył się podczas tej wyprawy, m.in. jak zapobiegać szkorbutowi
- Frederick Cook (1865-1940): Amerykanin – chirurg, antropolog, fotografik
- Henryk Arctowski (1871-1958): Polak – geolog, oceanograf i meteorolog
- Emile Danco (1869-1898): Belg – prowadził badania i obserwacje geofizyczne; zmarł podczas zimowania
- Emil Racoviţă (1868-1947): Rumun – biolog (zoolog i botanik) i speleolog
- Antoni Bolesław Dobrowolski (1872-1954): Polak – asystent meteorologa
- Jules Melaerts (1876-?): Belg – trzeci oficer
- Henri Somers (1863-?): Belg – pierwszy mechanik
- Max Van Rysselberghe (1878-?): Belg – mechanik
- Louis Michotte (1868-1926): Belg – kucharz
- Adam Tollefsen (1866-?): Norweg – marynarz
- Ludvig-Hjalmar Johansen (1872-?): Norweg – marynarz
- Engelbret Knudsen (1876-1900): Norweg – marynarz
- Gustave-Gaston Dufour (1876-1940): Belg – marynarz
- Jean Van Mirlo (1877-1964): Belg – marynarz
- Carl August Wiencke (1877-1898): Norweg – marynarz; Wiencke został zmyty z pokładu podczas drogi w kierunku Antarktyki i utonął;
- Johan Koren (1877-1919): Norweg – marynarz, asystent zoologa
Wyprawa[edytuj]
16 sierpnia 1897 statek wypłynął z portu w Antwerpii. Po półrocznym rejsie 2 marca 1898 Belgica została unieruchomiona w krze lodowej na Morzu Bellingshausena, wobec czego uczestnicy wyprawy zostali uwięzieni i zmuszeni do spędzenia zimy w bardzo niesprzyjających okolicznościach. Na zewnątrz temperatura dochodziła do –37 °C. Wiały bardzo silne i dokuczliwe wiatry[1]. Ostateczne uwolnienie jednostki z lodu nastąpiło dopiero 13 marca 1899[2]. 28 marca 1899 roku statek dopłynął do Punta Arenas w Chile[3], a 5 listopada 1899 zawinął do portu w Antwerpii.
Znaczenie wyprawy[edytuj]
Belgijską wyprawę uznaje się za jeden z kamieni milowych w historii ekspedycji antarktycznych. Po raz pierwszy udowodniono bowiem, że człowiek może przetrwać antarktyczną zimę wraz z towarzyszącą jej nocą polarną[2]. Zgromadzone materiały, wydane w 10-tomowym dziele „Ekspedition Antarctique Belge – Resultatus Voyage du s/y Belgica en 1897-1898-1899 sous le Commandant A. de Gerlache de Gomery”, stały się podwaliną nowoczesnych badań geologicznych, meteorologicznych, glacjologicznych i oceanograficznych regionów polarnych[4][3].
Przypisy
- ↑ Polscy badacze Antarktyki, forumakad.pl [dostęp 17.11.2009].
- ↑ 2,0 2,1 Archiwum ND :: Wielcy zapomniani :: Henryk Arctowski – badacz krain polarnych, archiwum.dlapolski.pl [dostęp 28.08.2011].
- ↑ 3,0 3,1 „Belgica” – pierwsza wyprawa naukowa do Antarktyki, Arctowski.pl.
- ↑ Arctowski – Na koniec świata, national-geographic.pl [dostęp 17.11.2009].
