Belgijski kryzys rządowy (2010-2011)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Belgijski kryzys rządowy – trwający od czerwca 2010 roku do grudnia 2011 (541 dni), był najdłuższym kryzysem rządowym we współczesnej historii politycznej świata. Od czasu czerwcowych wyborów parlamentarnych w 2010 roku kraj nie był w stanie powołać konstytucyjnego rządu. Administracyjną władzę sprawował ustępujący rząd Yves’a Leterme’a[1]. Nowym premierem został Elio Di Rupo – waloński polityk pochodzenia włoskiego[2].

Tło[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Ustrój polityczny Belgii.

Przyczyną kryzysu był brak zgody pomiędzy partiami politycznymi z różnych części językowych i regionalnych[3].

Protesty społeczne[edytuj | edytuj kod]

Wiec protestacyjny w styczniu 2011 r.

23 stycznia 2011 r. 30 tysięcy osób wzięło udział w demonstracji w centrum Brukseli, domagając się zakończenia przeciągającego się kryzysu[4]. W kraju organizowane były również różnego rodzaju happeningi mające na celu przekonanie polityków do uformowania rządu federalnego (m.in. niegolenie twarzy przez mężczyzn i nóg przez kobiety, nawoływanie życiowych partnerów polityków do nieuprawiania seksu do czasu zawarcia porozumienia)[5].

Negocjacje[edytuj | edytuj kod]

Najtrudniejszymi obszarami negocjacyjnymi były[6]:

Porozumienie[edytuj | edytuj kod]

Elio Di Rupo

30 listopada 2011 sześć ugrupowań (partie socjalistyczne, chadeckie i liberalne flamandzkie i walońskie) uzgodniło umowę koalicyjną, w wyniku której Elio Di Rupo został oficjalnym kandydatem na urząd premiera Belgii[7]. Jednym z powodów przyspieszających negocjacje był pogarszający się stan finansów państwa i związane z tym obniżenie ratingu Belgii. Rząd Di Rupo został zaprzysiężony i rozpoczął urzędowanie 6 grudnia 2011[1][6].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Belgium swears in new government headed by Elio Di Rupo (ang.). BBC News, 6 grudnia 2011. [dostęp 2011-12-06].
  2. Belgia w końcu utworzy rząd! (pol.). UniaEuropejska.org, 5 grudnia 2011. [dostęp 2011-12-08].
  3. W Belgii bez zmian (pol.). UniaEuropejska.org, 16 czerwca 2011. [dostęp 2011-06-22].
  4. Belgowie rozpaczliwie apelują o jedność swego kraju (pol.). UniaEuropejska.org, 24 stycznia 2011. [dostęp 2011-02-11].
  5. Ostateczny sposób Belgów na ratowanie Belgii (pol.). UniaEuropejska.org, 10 lutego 2011. [dostęp 2011-02-11].
  6. 6,0 6,1 Belgian cabinet sworn in (ang.). europeanvoice.com, 6 grudnia 2011. [dostęp 2011-12-06].
  7. New coalition reaches government agreement (ang.). deredactie.be, 1 grudnia 2011. [dostęp 2011-12-05].