Belkowanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Belkowanie stropu drewnianego

Belkowanie (entablatura) – w architekturze klasycznej był to najwyższy, poziomy, spoczywający na kolumnach lub ścianach, trójdzielny człon budowli, składający się z architrawu, fryzu i gzymsu.

Proporcje belkowania oraz jego zdobienie były różne w różnych porządkach architektonicznych.

Belkowanie-współcześnie w budownictwie to zespół belek ułożonych w jednej płaszczyźnie, zazwyczaj równolegle do siebie (na. belkowanie stropu lub mostu). w najprostszym belkowaniu tzw. jednoprzęsłowym belki podparte są tylko na końcach. Przy dużej rozpiętości stosuje się belkowanie z podciągiem i słupami. W takim przypadku belki są podparte dodatkowo przez co najmniej jedną, biegnącą do niej prostopadle belkę ciągłą (podciąg), oparta na słupach lub ścianach.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]