Belona

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Belona
Belone belone[1]
(Linnaeus, 1761)
Belona
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Infragromada doskonałokostne
Rząd belonokształtne
Rodzina belonowate
Rodzaj Belone
Gatunek belona
Synonimy
  • Belone acus Risso, 1827
  • Belone bellone (Linnaeus, 1761)
  • Belone belone belone (Linnaeus, 1761)
  • Belone belone euxini Günther, 1866
  • Belone belone gracilis Lowe, 1839
  • Belone cornidii Günther, 1866
  • Belone euxini Günther, 1866
  • Belone gracilis Lowe, 1839
  • Belone linnei Malm, 1877
  • Belone longirostris Schinz, 1822
  • Belone rostrata Faber, 1829
  • Belone undecimradiata Budge, 1848
  • Belone vulgaris Fleming, 1828
  • Belone vulgaris Valenciennes, 1846
  • Esox belone Linnaeus, 1761
  • Hemiramphus balticus Hohnbaum-Hornschuch, 1843
  • Hemiramphus behnii Hohnbaum-Hornschuch, 1843
  • Hemiramphus europaeus Yarrell, 1837
  • Hemiramphus obtusus Couch, 1848
  • Macrognathus scolopax Gronow, 1854
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikisłownik Hasło belona w Wikisłowniku

Belona[2], belona pospolita[3] (Belone belone) – gatunek morskiej ryby belonokształtnej z rodziny belonowatych (Belonidae). Poławiana dla smacznego mięsa.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Wody pelagialne wschodniego Oceanu Atlantyckiego i mórz przyległych (Morze Śródziemne, Północne, Bałtyckie i Czarne).

Cechy charakterystyczne[edytuj | edytuj kod]

Ciało znacznie wydłużone. Obydwie szczęki długie z licznymi, drobnymi, ostrymi zębami. U młodych osobników górna szczęka jest krótsza od dolnej. Łuski małe, cykloidalne. W płetwach brak promieni twardych. Płetwy brzuszne, grzbietowa i odbytowa przesunięte w stronę ogona. Długość ciała najczęściej do 70 cm, maksymalnie do 100 cm[4]. Jest to gatunek jajorodny, ikra ma długie nici czepne, którymi przykleja się do roślin i kamieni.

Z powodu obecności biliwerdyny kości belony mają zielone zabarwienie.

Belony pływają w stadach blisko powierzchni wody. W czasie ucieczki wyskakują ponad wodę. Żywią się małymi rybami i skorupiakami.

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

Znane są trzy podgatunki belony pospolitej:

  • Belone belone acus – Morze Śródziemne i łączące się z nim wody Atlantyku
  • Belone belone belone – północno-wschodni Atlantyk
  • Belone belone euxini – Morze Czarne i Morze Azowskie

Przypisy

  1. Belone belone w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Krystyna Kowalska, Jan Maciej Rembiszewski, Halina Rolik Mały słownik zoologiczny, Ryby, Wiedza Powszechna, Warszawa 1973
  3. Fritz Terofal, Claus Militz, Ryby morskie, Warszawa : "Świat Książki", 1996, ISBN 83-7129-306-2
  4. Fritz Terofal, Claus Militz, Ryby morskie, Warszawa, "Świat Książki", 1996, ISBN 83-7129-306-2, str. 60

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Fritz Terofal, Claus Militz: Ryby morskie. Leksykon przyrodniczy. Henryk Garbarczyk i Eligiusz Nowakowski. Warszawa: Świat Książki, 1996. ISBN 83-7129-306-2.