Belweder w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy pałacu w Warszawie. Zobacz też: Belweder.
Belweder w Warszawie
Obiekt zabytkowy nr rej. 13/2 z 1 lipca 1965
Belweder, widok z Traktu Królewskiego (2005)
Belweder, widok z Traktu Królewskiego (2005)
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Adres ul. Belwederska 54/56
00-594 Warszawa
Typ budynku pałac
Styl architektoniczny klasycystyczny
Architekt Jakub Kubicki
Ważniejsze przebudowy 18191822
Właściciel Kancelaria Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Belweder w Warszawie
Belweder w Warszawie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Belweder w Warszawie
Belweder w Warszawie
Ziemia 52°12′47″N 21°01′38″E/52,213056 21,027222Na mapach: 52°12′47″N 21°01′38″E/52,213056 21,027222
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Belweder w Warszawie, pałac Belwederski – pałac w Śródmieściu Warszawy, na Ujazdowie, znajdujący się przy przy ul. Belwederskiej 54/56.

Klasycystyczny budynek powstał w latach 1819–1822 według projektu Jakuba Kubickiego w miejscu pałacu barokowego wzniesionego według projektu Jakuba Fontany. W latach 1918–1922 siedziba Naczelnika Państwa, w latach 1922–1926 i 1989–1993 siedziba Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pałac to przebudowana przez Jakuba Kubickiego w latach 18181822 XVII-wieczna willa Krzysztofa Zygmunta Paca[2]. Posiadłość belwederska od 1820 roku do przełomu XIX i XX wieku była połączona z sąsiadującym z nim folwarkiem na Sielcach. Belweder odgrywał ważną rolę podczas nocy listopadowej. Podczas szturmu na Belweder nie udało się ująć wielkiego księcia Konstantego, który zbiegł z pałacu i z Warszawy w kobiecym przebraniu. W czasie I wojny światowej mieszkał w nim w latach 1915-1918 generał-gubernator warszawski Hans Hartwig von Beseler[3], któremu to dobra belwederskie i sieleckie zawdzięczają przyłączenie do terytorium miasta Warszawy.

9 listopada 1918 pałac został przejęty przez patrol żandarmerii pod dowództwem Teofila Neya.

Pałac był w 1918 roku siedzibą Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego, a następnie siedzibą prezydenta Gabriela Narutowicza oraz prezydenta Stanisława Wojciechowskiego. Po Przewrocie majowym w 1926 roku w pałacu, jako minister spraw wojskowych, ponownie mieszkał Józef Piłsudski, aż do swojej śmierci w 1935 roku. W latach 1935-1939 w pałacu mieściło się muzeum poświęcone pamięci Józefa Piłsudskiego.

W okresie okupacji był warszawską rezydencją generalnego gubernatora Hansa Franka[4]. W latach 1940–1943 w pałacu przeprowadzono rozległe prace budowlane[5].

Po 1947 roku był siedzibą prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Bolesława Bieruta, a od 1952 roku przewodniczącego Rady Państwa. Po "Okrągłym Stole" i powstaniu III Rzeczypospolitej, w 1989 roku pałac stał się siedzibą prezydenta Wojciecha Jaruzelskiego, a od 1990 siedzibą prezydenta Lecha Wałęsy, który w 1994 roku podjął decyzję o przeniesieniu siedziby prezydenckiej do dawnego Pałacu Radziwiłłów (obecnie Prezydenckiego) przy Krakowskim Przedmieściu 46/48.

W latach 1998-2001 przeprowadzono kompleksowy remont pałacu belwederskiego.

Obecnie Belweder pozostaje własnością Kancelarii Prezydenta RP i jest miejscem zamieszkania prezydenta RP oraz jego rodziny. Ze względu na konotacje historyczne szczególnie chętnie wykorzystywany jest podczas uroczystości o charakterze wojskowym, np. podczas wręczania nominacji generalskich oraz spotkań dyplomatycznych prezydenta bądź premiera z zagranicznymi przywódcami. W okresie prezydentury Lecha Kaczyńskiego stał się również miejscem spotkań Rady Gabinetowej.

Po śmierci prezydenta Lecha Kaczyńskiego, wykonujący obowiązki głowy państwa marszałek Sejmu Bronisław Komorowski zakazał organizowania jakichkolwiek oficjalnych uroczystości (z wyjątkiem żałobnych) w Pałacu Prezydenckim do czasu wyboru i zaprzysiężenia nowego prezydenta[6]. W związku z tym wszystkie ceremonie z udziałem marszałka Komorowskiego jako p.o. prezydenta (np. wręczenie nominacji sędziowskich i profesorskich) odbywały się w Belwederze.

Po wygranych przez Bronisława Komorowskiego wyborach prezydenckich ogłoszono, że nowy prezydent docelowo zamieszka w Belwederze, jednak pracować będzie w Pałacu Prezydenckim[7].

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • 5 października 1939 podczas swojej jedynej wizyty w okupowanej Warszawie, po zakończeniu defilady wojsk niemieckich w Alejach Ujazdowskich, gabinet marszałka Józefa Piłsudskiego w Belwederze zwiedził Adolf Hitler[8].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Karol Mórawski, Wiesław Głębocki: Bedeker warszawski : w 400-lecie stołeczności Warszawy. Warszawa: Iskry, 1996, s. 107, 150. ISBN 83-207-1525-3.
  2. W. Głębocki, Pałace Warszawy, Warszawa 1991, s. 8. ISBN 83-217-2814-6
  3. Ibidem.
  4. Marek Kwiatkowski: Belweder. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1976, s. 133.
  5. Marek Kwiatkowski: Belweder. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1976, s. 132.
  6. Jacek Michałowski o sytuacji w Kancelarii Prezydenta, prezydent.pl, 2010-05-17 [dostęp 2010-07-05]
  7. Komorowski zostaje w Belwederze. "Nie spieszę się do hektarów pałacowych"; Gazeta.pl, 2010-12-24 [dostęp: 2010-12-24]
  8. Tomasz Szarota: Okupowanej Warszawy dzień powszedni. Warszawa: Czytelnik, 2010, s. 21. ISBN 978-83-07-03239-9.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]