Belweder w Warszawie
| Belweder w Warszawie | |
 nr rej. 13/2 z 1 lipca 1965 |
|
 Belweder, widok z Traktu Królewskiego (2005) |
|
| Państwo |  Polska |
| Miejscowość | Warszawa |
| Adres | ul. Belwederska 54-56 00-594 Warszawa |
| Typ budynku | pałac |
| Styl architektoniczny | klasycystyczny |
| Architekt | Jakub Kubicki |
| Ważniejsze przebudowy | 1819–1822 |
| Właściciel | Kancelaria Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej |
|
Położenie na mapie Warszawy
  Belweder w Warszawie
|
|
| Na mapach: | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Belweder w Warszawie (pałac Belwederski) – pałac w Warszawie, w Śródmieściu, w Parku Łazienkowskim, przy Trakcie Królewskim, klasycystyczny, wzniesiony w latach 1819–1822 według projektu Jakuba Kubickiego w miejscu barokowego pałacu projektu Jakuba Fontany[1]; w latach 1918–1922 siedziba Naczelnika Państwa, w latach 1922–1926, 1989–1994 i od 2010 siedziba Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Pałac został przebudowany przez Jakuba Kubickiego w latach 1818–1822 na miejscu XVII-wiecznej willi Krzysztofa Zygmunta Paca[2]. Odgrywał ważną rolę podczas nocy listopadowej. Podczas szturmu na Belweder nie udało się ująć wielkiego księcia Konstantego, który uciekł z Warszawy. W czasie I wojny światowej mieszkał w nim generał-gubernator warszawski Hans Hartwig von Beseler[3].
9 listopada 1918 pałac został przejęty przez patrol żandarmerii pod dowództwem Teofila Neya.
Pałac był siedzibą Naczelnika Państwa i Prezydenta II Rzeczypospolitej do 1926, ministra spraw wojskowych Józefa Piłsudskiego 1926-1935, niemieckiego gubernatora Warszawy Ludwiga Fischera w latach 1939-1945, przywódcy Polski Ludowej Bolesława Bieruta od 1945 i siedzibą prezydencką na początku III Rzeczypospolitej (do 1994).
Obecnie Belweder pozostaje własnością Kancelarii Prezydenta RP i jest używany do celów reprezentacyjnych. Ze względu na konotacje historyczne szczególnie chętnie wykorzystywany jest podczas uroczystości o charakterze wojskowym, np. podczas wręczania nominacji generalskich oraz spotkań dyplomatycznych prezydenta bądź premiera z zagranicznymi przywódcami. W okresie prezydentury Lecha Kaczyńskiego stał się również miejscem spotkań Rady Gabinetowej.
Po śmierci prezydenta Lecha Kaczyńskiego, wykonujący obowiązki głowy państwa marszałek Sejmu Bronisław Komorowski zakazał organizowania jakichkolwiek oficjalnych uroczystości (z wyjątkiem żałobnych) w Pałacu Prezydenckim (określanym także jako Pałac Namiestnikowski)[4], do czasu wyboru i zaprzysiężenia nowego prezydenta. Wszystkie ceremonie z udziałem Komorowskiego jako p.o. prezydenta (np. wręczenie nominacji sędziowskich i profesorskich) odbywały się w Belwederze.
Po wygranych przez Bronisława Komorowskiego wyborach prezydenckich ogłoszono, iż nowy prezydent docelowo zamieszka na piętrze Belwederu, jednak pracować będzie w Pałacu Prezydenckim[5].
Przypisy
- ↑ K. Mórawski, W. Głębocki, Bedeker warszawski : w 400-lecie stołeczności Warszawy, Warszawa 1996, s. 150. ISBN 83-207-1523-3
- ↑ W. Głębocki, Pałace Warszawy, Warszawa 1991, s. 8. ISBN 83-217-2814-6
- ↑ Ibidem.
- ↑ Jacek Michałowski o sytuacji w Kancelarii Prezydenta, prezydent.pl, 2010-05-17 [dostęp 2010-07-05]
- ↑ Komorowski zostaje w Belwederze. "Nie spieszę się do hektarów pałacowych"; Gazeta.pl, 2010-12-24 [dostęp: 2010-12-24]
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Widok Belwederu w 1929 z: "Dziesięciolecie Polski Odrodzonej 1918-1928" Ilustrowany Kuryer Codzienny, Kraków. 1929
- Belweder - rezydencja Marszałka Piłsudskiego; fragmenty wspomnień Mieczysława Lepeckiego
- Mapy: Emapi • Google Maps • Targeo • Zumi
- Zdjęcia satelitarne: Google Maps • Wikimapia • Zumi
