Belzebub

Belzebub jako mucha. Rys. Collin de Plancy, 1863, Słownik wiedzy tajemnej.

Belzebub (hebr. בעל זבוב Ba‘al Zebûb, Ba‘al Zəbûb, Ba‘al Zəvûv, arab. بعل الذباب, gr. Βεελζεβούλ – dosł.: pan much i komarów, popularnie: władca much) – semickie imię demona, wodza demonów. Pojawia się ono w Ewangelii Łukasza, w opisie sytuacji, gdy Żydzi (faryzeusze i uczeni) oskarżają Jezusa, że mocą Belzebuba, władcy złych duchów, wyrzuca złe duchy (Łk 11, 15). Bywał także nazywany karmazynowym królem.

Prawdopodobnie, imię Belzebub pochodzi od jednego z imion boga Baala: Baal-Zebul (sem. pan podziemia lub pan podziemnych wód). Pierwotnie był kananejskim bóstwem opiekuńczym miasta Akkron (Ekron). Bóstwo to rywalizowało z kultem boga Jahwe, dlatego też Żydzi starali się zdyskredytować Baal-Zebula (pana podziemi), przekręcając jego imię na Baal-Zevuv (pan much) lub Beel-Zebul (pan odchodów).

W późniejszej literaturze Belzebub stał się synonimem diabła. Uważany jest w okultyzmie oraz w demonologii chrześcijańskiej za strażnika bram piekielnych. Utożsamiany również z Szatanem – pierwszym upadłym aniołem. Według rang piekielnych ma być "przybocznym generałem piekła". Przedstawiany jako demon (w tej postaci posiada wiele wizerunków) albo mucha.

W kulturze masowej

• Jest jednym z panów Otchłani w książce "Dzieje ludzkiej duszy" Johna Bunyana.
• Od jednego z jego imion nazwę wziął zespół King Crimson.
• Pojawia się w serii książek "Mroczna Wieża" oraz powieści "Bezsenność" Stephena Kinga.
• Występuje w słowach utworu "Bohemian Rhapsody" zespołu "Queen".
• Pojawia się w mandze 666 Satan, autorstwa Seishiego Kishimoto.
• Jest główną postacią w anime i mandze Beelzebub, autorstwa Ryūheia Tamury.
• Jest jednym z trzech władców piekieł w pierwszym tomie komiksu Sandman, autorstwa Neila Gaimana.

Zobacz też

• Upadły anioł
• Władca Much