Belzebub

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Belzebub jako mucha. Rys. Collin de Plancy, 1863, Słownik wiedzy tajemnej.

Belzebub (hebr. בעל זבוב Ba‘al Zebûb, Ba‘al Zəbûb, Ba‘al Zəvûv, arab. بعل الذباب, gr. Βεελζεβούλ – dosł.: pan much i komarów, popularnie: władca much[1]) – semickie imię demona, wodza demonów. Pojawia się ono w Ewangelii Łukasza, w opisie sytuacji, gdy Żydzi (faryzeusze i uczeni[1]) oskarżają Jezusa, że mocą Belzebuba, władcy złych duchów, wyrzuca złe duchy[1] (Łk 11, 15). Bywał także nazywany karmazynowym królem bądź antychrystem.

Prawdopodobnie imię Belzebub pochodzi od jednego z imion boga Baala: Baal-Zebul[1] (sem. pan podziemia lub pan podziemnych wód). Pierwotnie był kananejskim bóstwem opiekuńczym miasta Akkron (Ekron). Bóstwo to rywalizowało z kultem boga Jahwe, dlatego też Żydzi starali się zdyskredytować Baal-Zebula (pana podziemi), przekręcając jego imię na Baal-Zevuv (pan much) lub Beel-Zebul (pan odchodów)[2].

W późniejszej literaturze Belzebub stał się synonimem diabła[1]. Uważany jest w okultyzmie oraz w demonologii chrześcijańskiej za strażnika bram piekielnych[3][4]. Utożsamiany również z Szatanem[3] – pierwszym upadłym aniołem. Według rang piekielnych ma być "przybocznym generałem piekła". Przedstawiany jako demon (w tej postaci posiada wiele wizerunków) albo mucha.

W kulturze masowej[edytuj | edytuj kod]

Występuje w Vocaloid w serii "Seven Deadly Sins" jako demon nieumiarkowania

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Belzebub (pol.). Onet WIEM. [dostęp 2015-21-05].
  2. Nowy komentarz biblijny - Ewangelia według świętego Łukasza, Edycja św. Pawła, 2011 cz. 1, s. 597
  3. 3,0 3,1 Belzebub (pol.). Słownik Języka Polskiego. [dostęp 2015-05-21].
  4. Belzebub (pol.). Słownik PWN. [dostęp 2015-05-21].