Benedykt Cichoszewski

Z Wikipedii

Benedykt Cichoszewski (ur. data nieznana, zm. 7 lipca 1738 w Paradyżu, w Wielkopolsce) – kompozytor polski okresu baroku. Urodził się w Grodzisku Wielkopolskim w latach 80. XVII wieku, działał jako zakonnik, śpiewak i kompozytor w klasztorach cysterskich w Przemęcie i Paradyżu. Kilkanaście jego kompozycji zachowało się w Archiwum Archidiecezjalnym^[1] w Poznaniu.

Był autorem religijnych, wokalno-instrumentalnych utworów w stylu koncertującym, nawiązujących do muzyki włoskiej końca XVII i początku XVIII wieku. Wśród jego kompozycji naczelne miejsce zajmują: Vesperes de Beata Maria Virginae, kantaty: Ecce iste est, Factum est silentium, O stellae lucentes oraz wieloczęściowe motety: Benedicta et venerabilis i Exultate fidelium turbae.

Jego utwory charakteryzują się rozwiniętą inwencją melodyczną, szerokim stosowaniem ozdobników wokalnych, świadomym wykorzystaniem języka muzycznego opartego na figurach retorycznych, rozwiniętym zasobem zwrotów harmonicznych oraz upodobaniem do swobodnej polifonii. Kompozytor często wykorzystywał czterogłosowy, koncertujący zespół wokalny, a w partii instrumentalnej dwoje skrzypiec, dwie trąbki, kotły i grupę basso continuo. Charakterystyczną cechą jego muzyki jest powiązanie warstwy tekstu słownego kompozycji z głębokim, teologicznym a nierzadko również malarskim opracowaniem muzycznym.