Benedykt de Caché

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Benedict de Caché (ur. najprawdopodobniej w 1740 roku) – austriacki dyplomata.

Nie jest dokładnie znany czas jego urodzin. Jego przodkami byli hugenoci, emigranci z Francji, po tym ja w 1685 roku Ludwik XIV odwołał edykt nantejski. Kariere w dyplomacji rozpoczął jako pracownik poselstwa austriackiego w Szwecji w latach 1764-1782.

Pełnił funkcję austriackiego chargé d'affaires w Rzeczypospolitej od maja 1782 do lipca 1794 roku. Był negatywnie nastawiony do reform Sejmu Czteroletniego.

W lipcu 1794 w czasie insurekcji kościuszkowskiej, postanowił opuścić swą misję dyplomatyczną, rozgłaszając, ze wyjeżdża jedynie do Karlsbadu dla podreperowania zdrowia. Do Polski powrócił dopiero w 1808 roku. Zanim do niej powrócił był komisarzem komisji likwidacji długów. W 1808 osiedlił się w Warszawie, będąc faktycznie agentem austriackim.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Benedikt de Caché, Powstanie Kościuszkowskie w świetle korespondencji posła austriackiego w Warszawie, Warszawa 1985.
  • Benedikt de Caché, Obrady Sejmu Wielkiego w świetle relacji posła austriackiego w Warszawie, 1988
  • Zwycięstwo czy klęska? W 190 rocznicę powstania kościuszkowskiego, praca zbiorowa pod redakcją Henryka Kocója, Katowice 1984.