Benitoit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Benitoit
Kryształy benitoitu na łupku glaukofanowym z natrolitem
Kryształy benitoitu na łupku glaukofanowym z natrolitem
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny BaTi[Si3O9]
Twardość w skali Mohsa 6 - 6,5
Przełam muszlowy
Łupliwość niewyraźna, według <1011>
Pokrój kryształu tabliczkowy, bipiramidalny
Układ krystalograficzny heksagonalny
Gęstość minerału 3,64 – 3,68 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa szafirowa, niebieska do białej, bezbarwny, niekiedy różowy.
Rysa biała
Połysk szklisty
Współczynnik załamania nω = 1.756 - 1.757 nε = 1.802 - 1.804
Inne silny dichroizm, obserwowane barwy: bezbarwny do różnych odcieni niebieskiego
Dodatkowe dane
Szczególne własności intensywna luminescencja w kolorze niebieskim
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Benitoit – minerał z grupy krzemianów pierścieniowych. Należy do grupy minerałów wyjątkowo rzadkich.

Nazwa związana z miejscem występowania – okręg San Benito w Kalifornii, USA.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Najczęściej występuje w żyłach natrolitu, w łupkach glaukofanowych, w serpentynitach. Współwystępuje z albitem. Spotyka się go w piaskach. Możliwość pomylenia z: kordierytem, szafirem, spinelem, tanzanitem, turmalinem.

Miejsca występowania: USA – San Benito w Kalifornii, Teksas, Belgia – w utworach aluwialnych, Nowa Zelandia.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • ma znaczenie naukowe,
  • bardzo rzadki, wyjątkowo ceniony i atrakcyjny kamień kolekcjonerski,
  • benitoit jest bardzo rzadkim, cenionym w jubilerstwie kamieniem ozdobnym (osobliwość jubilerska, szczególnie okazy fioletowe i różowe).
    Największy oszlifowany okaz benitoitu (masa 7,83 ct) znajduje się w zbiorach Smithsonian Institution w Waszyngtonie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J. Parafiniuk: Minerały systematyczny katalog 2004, TG "Spirifer" Warszawa 2005
  • A. Bolewski, A. Manecki: Mineralogia szczegółowa, Wyd. PAE W-wa 1993
  • C. Hall: Szlachetne i ozdobne kamienie, Elipsa 1993
  • W. Schumann: Kamienie szlachetne i ozdobne, Alma-Press 2004

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]