Benjamin Britten
| Benjamin Britten | |
 Benjamin Britten (lata 50.) |
|
| Imię i nazwisko | Edward Benjamin Britten |
| Data i miejsce urodzenia | 22 listopada 1913 Lowestoft |
| Pochodzenie | angielskie |
| Data i miejsce śmierci | 4 grudnia 1976 Aldeburgh |
| Instrument | fortepian |
| Gatunek | muzyka poważna |
| Zawód | muzyk (kompozytor, dyrygent, pianista) |
| Wytwórnia płytowa | Decca, EMI, Pavillion Records |
| Współpracownicy | |
| Peter Pears | |
| Odznaczenia | |
  |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
Edward Benjamin Britten (ur. 22 listopada 1913 Lowestoft, zm. 4 grudnia 1976 w Aldeburghu) – angielski kompozytor, dyrygent i pianista, uchodzący za najwybitniejszego kompozytora brytyjskiego XX wieku.
Spis treści |
Zarys biografii [edytuj]
Urodził się na wschodzie Anglii w Lowestoft w hrabstwie Suffolk jako najmłodsze dziecko w rodzinie dentysty. Pierwsze lekcje gry na fortepienie i zapisu nutowego prowadziła matka. Wykształcenie odebrał w Gresham's School. Studiował w Royal College of Music w Londynie. Podczas studiów zapoznał się z muzyką Igora Strawińskiego, Gustawa Mahlera i Dymitra Szostakowicza. W 1945 zyskał sławę operą Peter Grimes. Był homoseksualistą[1], a jego twórczość, zwłaszcza operowa, obfituje w wątki i podteksty homoseksualne[potrzebne źródło]. Pozostawał w związku ze śpiewakiem tenorem Peterem Pearsem[2].
W latach 1939-1942 przebywał i komponował w Stanach Zjednoczonych.
Niedługo przed śmiercią, bo 2 lipca 1976, otrzymał tytuł szlachecki „barona Aldeburgha”. Zmarł z powodu niewydolności serca. Pochowany został przy kościele świętych Piotra i Pawła w Aldeburghu. W 1978 odsłonięto jego tablicę pamiątkową w Opactwie westminsterskim w Londynie.
Najważniejsze utwory [edytuj]
Opery [edytuj]
- Paul Bunyan, 1941
- Peter Grimes, 1945
- Gwałt na Lukrecji ((ang.) The Rape of Lucretia), 1946
- Wariacje i fugi na temat Purcella, 1946
- Albert Herring, 1947
- Pobawmy się w operę[3] (Mały kominiarczyk) ((ang.) Let's Make an Opera (The Little Sweep)), 1948
- Billy Budd, 1951
- Gloriana, 1953
- W kleszczach lęku[4] ((ang.) The Turn of the Screw), 1954
- Noe i potop (Noye's Fludde), 1958
- Sen nocy letniej ((ang.) A Midsummer Night's Dream), 1960
- Kulikowa rzeka ((ang.) Curlew River), 1964
- Piec ognisty ((ang.) The Burning Fiery Furnace), 1966
- Syn marnotrawny ((ang.) The Prodigal Son), 1968
- Owen Wingrave, 1973
- Śmierć w Wenecji ((ang.) Death in Venice), 1973
Utwory orkiestrowe [edytuj]
- Wariacje na temat Franka Bridge'a, Op. 10 (1937) na orkiestrę smyczkową
- The Young Person's Guide to the Orchestra (dzieło znane także jako Wariacje i fuga na temat Purcella), Op. 34 (1946)
- Requiem wojenne (War Requiem, 1961)
- Koncert fortepianowy, op.13 (1938), części: 1. Toccata, 2. Waltz, 3. Impromptu, 4. March
- Koncert skrzypcowy, op.15 (1939), części: 1. Moderato con moto, 2. Vivace, 3. Passacaglia: Andante lento
Inne [edytuj]
- A Ceremony of Carols (1942) na chór dziecięcy i harfę
Przypisy
- ↑ Benjamin Britten • Biographical Outline • Introduction and reputation by Rob Barnett
- ↑ Britten • Biographical Outline • Spheres of Influence by Rob Barnett
- ↑ Piotr Kamiński w Tysiąc i jednej operze przekłada tytuł na Pobawimy się w operę, niepotrzebnie deformując go.
- ↑ W polskiej literaturze pojawiają się różne przekłady tytułu tej opery (np. Piotr Kamiński w Tysiąc i jednej operze nazywa ją Obrót śruby, a Józef Kański w Przewodniku operowym – Opętanie albo Obrót śruby. Najwłaściwsze wydaje się zachowanie utrwalonego przekładu tytułu opowiadania Henry'ego Jamesa, według którego powstało libretto opery.
Bibliografia [edytuj]
- Józef Kański: Przewodnik operowy. Kraków: PWM, 2008. ISBN 978-83-224-0721-9.
- Piotr Kamiński: Tysiąc i jedna opera. Kraków: PWM, 2008. ISBN 978-83-224-0901-5.
