Benjamin Britten

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Benjamin Britten
Benjamin Britten, London Records 1968 publicity photo for Wikipedia.jpg
Benjamin Britten (1968)
Imię i nazwisko Edward Benjamin Britten
Data i miejsce urodzenia 22 listopada 1913
Lowestoft
Pochodzenie angielskie
Data i miejsce śmierci 4 grudnia 1976
Aldeburgh
Instrument fortepian
Gatunek muzyka poważna
Zawód muzyk (kompozytor, dyrygent, pianista)
Wytwórnia płytowa Decca, EMI, Pavillion Records
Współpracownicy
Peter Pears
Odznaczenia
Order Zasługi (Wielka Brytania) Order Kawalerów Honorowych (Wielka Brytania)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Dom w Londynie, w którym mieszkał w latach młodości podczas studiów w pobliskim Royal College of Music
The Scallop – rzeźba autorstwa Maggi Hambling, poświęcona Benjaminowi Brittenowi na plaży w Aldeburghu. Na krawędzi muszli widnieją słowa z opery Peter Grimes: „I hear those voices that will not be drowned”.

Edward Benjamin Britten (ur. 22 listopada 1913 Lowestoft, zm. 4 grudnia 1976 w Aldeburghu) – angielski kompozytor, dyrygent i pianista, uchodzący za najwybitniejszego kompozytora brytyjskiego XX wieku.

Zarys biografii[edytuj | edytuj kod]

Urodził się na wschodzie Anglii w Lowestoft w hrabstwie Suffolk jako najmłodsze dziecko w rodzinie dentysty. Pierwsze lekcje gry na fortepianie i zapisu nutowego prowadziła matka. Później grywał również na altówce. Wykształcenie odebrał w Gresham's School. Studiował w Royal College of Music w Londynie. Podczas studiów zapoznał się z muzyką Igora Strawińskiego, Gustawa Mahlera i Dymitra Szostakowicza. W 1945 zyskał sławę operą Peter Grimes. Był homoseksualistą[1], a jego twórczość, zwłaszcza operowa, obfituje w wątki i podteksty homoseksualne[potrzebne źródło]. Pozostawał w związku ze śpiewakiem tenorem Peterem Pearsem[2].

W latach 1939-1942 przebywał i komponował w Stanach Zjednoczonych.

Niedługo przed śmiercią, bo 2 lipca 1976, otrzymał tytuł szlachecki „barona Aldeburgha”. Zmarł z powodu niewydolności serca. Pochowany został przy kościele świętych Piotra i Pawła w Aldeburghu. W 1978 odsłonięto jego tablicę pamiątkową w Opactwie westminsterskim w Londynie.

Najważniejsze utwory[edytuj | edytuj kod]

Opery[edytuj | edytuj kod]

  • Paul Bunyan, 1941
  • Peter Grimes, 1945
  • Gwałt na Lukrecji ((ang.) The Rape of Lucretia), 1946
  • Wariacje i fugi na temat Purcella, 1946
  • Albert Herring, 1947
  • Pobawmy się w operę[3] (Mały kominiarczyk) ((ang.) Let's Make an Opera (The Little Sweep)), 1948
  • Billy Budd, 1951
  • Gloriana, 1953
  • W kleszczach lęku[4] ((ang.) The Turn of the Screw), 1954
  • Noe i potop (Noye's Fludde), 1958
  • Sen nocy letniej ((ang.) A Midsummer Night's Dream), 1960
  • Kulikowa rzeka ((ang.) Curlew River), 1964
  • Piec ognisty ((ang.) The Burning Fiery Furnace), 1966
  • Syn marnotrawny ((ang.) The Prodigal Son), 1968
  • Owen Wingrave, 1973
  • Śmierć w Wenecji ((ang.) Death in Venice), 1973

Utwory orkiestrowe[edytuj | edytuj kod]

  • Wariacje na temat Franka Bridge'a, Op. 10 (1937) na orkiestrę smyczkową
  • The Young Person's Guide to the Orchestra (dzieło znane także jako Wariacje i fuga na temat Purcella), Op. 34 (1946)
  • Requiem wojenne (War Requiem, 1961)
  • Koncert fortepianowy, op.13 (1938), części: 1. Toccata, 2. Waltz, 3. Impromptu, 4. March
  • Koncert skrzypcowy, op.15 (1939), części: 1. Moderato con moto, 2. Vivace, 3. Passacaglia: Andante lento

Inne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Benjamin Britten • Biographical Outline • Introduction and reputation by Rob Barnett
  2. Britten • Biographical Outline • Spheres of Influence by Rob Barnett
  3. Piotr Kamiński w Tysiąc i jednej operze przekłada tytuł na Pobawimy się w operę, niepotrzebnie deformując go.
  4. W polskiej literaturze pojawiają się różne przekłady tytułu tej opery (np. Piotr Kamiński w Tysiąc i jednej operze nazywa ją Obrót śruby, a Józef Kański w Przewodniku operowymOpętanie albo Obrót śruby. Najwłaściwsze wydaje się zachowanie utrwalonego przekładu tytułu opowiadania Henry'ego Jamesa, według którego powstało libretto opery.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]