Benjamin Oliver Davis (senior)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Benjamin O. Davis
Brigadier General Brigadier General
Data i miejsce urodzenia 1 lipca 1877
Waszyngton
Data i miejsce śmierci 26 listopada 1970
Chicago
Przebieg służby
Lata służby 1899–1948
Siły zbrojne United States Department of the Army Seal.svg United States Army
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Brązowa Gwiazda  (Stany Zjednoczone) Distinguished Service Medal Krzyż Wojenny 1939–1945 (Francja)

Benjamin Oliver Davis, Sr. (ur. 1 lipca 1877 w Waszyngtonie, zm. 26 listopada 1970 w Chicago) – amerykański wojskowy, generał United States Army, pierwszy Afroamerykanin, który osiągnął stopień generalski w amerykańskich siłach zbrojnych.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W 1898 roku Benjamin O. Davis porzucił studia na Howard University, by zaciągnąć się w szeregi ochotników podczas wojny amerykańsko-hiszpańskiej. Zdemobilizowany w roku następnym, został powołany do regularnej armii w stopniu szeregowego. Służył na Filipinach, w 1901 roku zyskał awans oficerski. Od 1905 roku wykładał taktykę wojskową na Wilberforce University w stanie Ohio. W latach 1909–1912 był attaché wojskowym w ambasadzie Stanów Zjednoczonych w Monrowii.

Po okresie służby garnizonowej w kraju i kolejnych dwóch latach spędzonych w Wilberforce, od 1917 roku ponownie przebywał na Filipinach. 1 maja 1918 uzyskał tymczasowy awans na podpułkownika (Lieutenant Colonel), formalnie zatwierdzony dopiero 1 lipca 1920 roku. Dziesięć lat później awansował do stopnia pułkownika (Colonel). W tym czasie był wykładowcą taktyki w Wilberforce University oraz Tuskegee Institute w Alabamie. W 1938 roku otrzymał swoje pierwsze samodzielne dowództwo, nad 369. regimentem piechoty Gwardii Narodowej. W październiku 1940 roku, jako pierwszy Afroamerykanin w historii, został tymczasowo promowany do stopnia generalskiego (Brigadier General). Nominacja ta wzbudziła w Stanach Zjednoczonych kontrowersje, była postrzegana jako próba przeciągnięcia Afroamerykanów na stronę Franklina D. Roosevelta w zbliżających się wyborach prezydenckich.

W styczniu 1941 roku został dowódcą brygady w 2. Dywizji Kawalerii, stacjonującej w Fort Riley. Przeniesiony w stan spoczynku 31 lipca 1941 roku, został następnego dnia przywrócony do aktywnej służby. Od września 1942 roku przebywał na Europejskim Teatrze Działań Wojennych, jako doradca do spraw problemów rasowych w armii. Po okresie pobytu w Waszyngtonie, powrócił do Europy w 1944 roku. Przeszedł w stan spoczynku 14 lipca 1948 roku. Zmarł w 1970 roku w Chicago i został pochowany na Cmentarzu Narodowym w Arlington.

W czasie swej służby był odznaczony Brązową Gwiazdą oraz Distinguished Service Medal, a także francuskim Krzyżem Wojennym z Palmami oraz liberyjskim Orderem Gwiazdy Afryki. Otrzymał doktorat honorowy na Atlanta University. Jego syn, Benjamin O. Davis, Jr., również był wojskowym, pierwszym afroamerykańskim generałem sił powietrznych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]