Benjamin Stoddert

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Benjamin Stoddert
Benjamin Stoddert SecNavy.jpg
Data i miejsce urodzenia 1751
Hrabstwo Charles, Maryland
Data i miejsce śmierci 13 grudnia 1813
Bladensburg, Maryland
1. Sekretarz marynarki wojennej Stanów Zjednoczonych
Przynależność polityczna Partia Federalistyczna
Okres urzędowania od 18 czerwca 1798
do 31 marca 1801
Poprzednik
Następca Robert Smith

Benjamin Stoddert (ur. 1751, zm. 13 grudnia 1813) był pierwszym sekretarzem Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych, sprawując tę funkcję od 1 maja 1798 do 31 marca 1801 roku w gabinetach prezydentów Johna Adamsa i Thomasa Jeffersona.

Młodość[edytuj | edytuj kod]

Stoddert urodził się w hrabstwie Charles w stanie Maryland w roku 1751 jako syn kapitana Thomasa Stodderta. Kształcił się na University of Pennsylvania, a następnie zajął się handlem. Służył w stopniu kapitana w kawalerii stanu Pensylwania, po czym pełnił funkcję sekretarza Kontynentalnej Rady Wojennej podczas Amerykańskiej Wojny Rewolucyjnej. Został poważnie ranny podczas bitwy pod Brandywine, skutkiem czego uzyskał zwolnienie ze służby wojskowej[1]. W roku 1781 poślubił Rebekę Lowndes, córkę kupca z Maryland Christophera Lowndesa i miał z nią ośmioro dzieci.

W roku 1783 Stoddert założył tytoniową firmę eksportową, a jego partnerami byli Uriah Forrest i John Murdock[1]

Kiedy George Washington został wybrany prezydentem, poprosił Stodderta o wykupienie określonych działek ziemi w miejscu, gdzie miała powstać stolica USA, aby wyprzedzić spodziewany wzrost cen po oficjalnym ogłoszeniu decyzji o rozpoczęciu budowy miasta nad brzegami rzeki Potomak. Stoddert uczynił to i w odpowiednim czasie przekazał zakupione działki rządowi. W latach 90. XVIII wieku pomógł również w utworzeniu Banku Columbia, który zajął się wykupywaniem ziemi w Dystrykcie Columbia w imieniu rządu federalnego.

Sekretarz marynarki[edytuj | edytuj kod]

W maju 1798 roku prezydent John Adams powołał Stodderta, lojalnego federalistę, do kierowania nowo utworzonym departamentem marynarki[2]. Jako pierwszy sekretarz marynarki Stoddert wkrótce stanął wobec niewypowiedzianej wojny z Francją, którą nazwano quasi-wojną. Stoddert orientował się, że właśnie powstała US Navy ma zbyt mało okrętów, by ochraniać szeroko rozproszoną flotę handlową w konwojach, czy też skutecznie patrolować wybrzeża północnoamerykańskie. W tej sytuacji uznał, że najlepszą obroną przed Francuzami będzie podjęcie ofensywnych operacji w Indiach Zachodnich, gdzie bazowała większość francuskich okrętów. Sukcesy Amerykanów w tej wojnie brały się zarówno z umiejętności Stodderta w operowaniu niewielkimi siłami, jak i z inicjatyw podejmowanych przez podległych mu dowódców. Odtworzona United States Navy dobrze wypełniła swe zadanie i powstrzymała napaści francuskich okrętów na amerykańskie statki handlowe.

Stoddert nie ograniczał się jedynie do działalności administracyjnej, ale aktywnie działał na rzecz zapewnienia młodej flocie sił na przyszłość. Założył pierwszych sześć stoczni okrętowych i naciskał na zbudowanie dwunastu fregat. Kongres wstępnie zgodził się na budowę sześciu („Naval Act” z roku 1794), ale po podpisaniu porozumienia pokojowego z Francją zmienił zdanie i wstrzymał pracę stoczni po zwodowaniu pierwszych trzech fregat, a ponadto zredukował korpus oficerski floty.

Stoddert stworzył także – zgodnie z zaleceniem prezydenta Adamsa z 31 marca 1800 roku – bibliotekę departamentu.

W cywilu[edytuj | edytuj kod]

Z urzędu odszedł w marcu 1801 roku i wrócił do handlu, ale nie wiodło mu się: stracił sporo na spekulacji gruntami, Georgetown straciło znaczenie jako centrum handlowe, a embargo na handel z Wielką Brytanią i wojna roku 1812 zastopowały amerykański handel zamorski.

Benjamin Stoddert zmarł 13 grudnia 1813 roku i został pochowany na cmentarzu przy kościele św. Mateusza w Seat Pleasant w stanie Maryland.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Ecker, Grace Dunlop: A Portrait of Old Georgetown. =Garrett & Massie, Inc., 1933, s. 12.
  2. John T. Scharf: History of Maryland: From the Earliest Period to the Present Day, Baltimore 1879, John B. Piet, t.II, s.437.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]