Benon z Miśni
| Święty | |
| Benon | |
| Benno | |
| biskup | |
 |
|
| Data urodzenia | ok. 1010 Hildesheim (Niemcy) |
| Data śmierci | 16 czerwca 1106 Miśnia |
| Kościół/ wyznanie |
katolicki |
| Data kanonizacji | 13 maja 1523 przez papieża Hadriana VI |
| Wspomnienie | 16 czerwca |
| Atrybuty | ryba, klucz |
| Patron | Miśni, Monachium i Bawarii; orędownik chorych, rybaków i zwierząt domowych |
| Szczególne miejsca kultu | Monachium |
 Galeria ilustracji w Wikimedia Commons |
|
Benon z Miśni, niem. Benno von Meißen (ur. ok. 1010 w Hildesheim, zm. 16 czerwca 1106 w Miśni) – opat, biskup diecezji miśnieńskiej, święty Kościoła katolickiego.
Spis treści |
Biografia[edytuj]
Benon urodził się w arystokratycznej rodzinie saskiej. Wykształcenie zdobywał u benedyktynów i w szkole katedralnej, po ukończeniu studiów wstąpił do benedyktynów. Święcenia kapłańskie przyjął w 1040 i wkrótce został wybrany opatem. Za sugestią cesarza Henryka IV, metropolita Magdeburga ustanowił go biskupem miśnieńskim.
W 1071 r. cesarz przekazał Benonowi, z rąk banity, Ozera osiem "łanów królewskich" w "Villa Goreliz" (Gorelic, dzisiejszy Zgorzelec i Görlitz)[1].
Kiedy pomiędzy cesarzem a papieżem św. Grzegorzem VII wybuchła walka o inwestyturę, biskup opowiedział się po stronie papieża, za co został aresztowany. Legenda głosi, że w momencie aresztowania, wyrzucił klucze katedry do Łaby. Odzyskał je kilka lat później z żołądka ryby, kiedy został uwolniony z niewoli (św. Benon często jest przedstawiany podczas tego wydarzenia).
Po śmierci Grzegorz VII, w 1085 roku podczas synodu w Quedlinburgu, Benon poparł anatemę wobec antypapież Klemensa III, za co synod moguncki (popierający cesarza) zdjął go z urzędu. W 1088 roku ponownie objął swą diecezję, przywrócił w niej karność kościelną i uzdrowił administrację. Nazwano go apostołem Wendetów, ponieważ rozwinął działalność misyjną pośród plemion zachodnio-słowiańskich.
Zmarł w 1106 roku. Jego grób został zniszczony w czasie, gdy Saksonia przeszła na protestantyzm.
Jego relikwie zostały przeniesione do Monachium, gdzie znajdują się do dzisiejszego dnia. Dogmatem jest wiele cudów, które miały miejsce po tym wydarzeniu.
Benon z Miśni został kanonizowany 13 maja 1523[2] przez papieża Hadriana VI[3]. Fakt ten skłonił Martina Lutra do napisania pamfletu przeciw kultowi świętych.
Wspomnienie liturgiczne obchodzone jest w Kościele katolickim 16 czerwca[4].
Święty Benon jest patronem Miśni, Monachium i Bawarii. W Polsce również otoczony jest kultem, szczególnie w archidiecezji poznańskiej. Jest patronem m.in. Kościoła Rektoralnego w Warszawie.
Jest orędownikiem chorych, rybaków i zwierząt domowych.
W ikonografii przedstawiany jest w szatach biskupich. Jego atrybutami są ryba i klucz.
Zobacz też[edytuj]
Przypisy
- ↑ Codex diplomaticus Lusatiae superioris, Bd.1
- ↑ Benno von Meißen – Leksykon świętych (niem.)
- ↑ poczet papieży
- ↑ Antonio Borrelli: San Bennone (Benno) di Meissen. [dostęp 2009-07-07].
Bibliografia[edytuj]
- Święty Benon z Miśni na opoka.org.pl [Dostęp: 2009-03-07]
