Benon z Miśni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Święty
Benon z Miśni OSB
Benno
biskup
Benno of Meissen.jpg
Data urodzenia ok. 1010
Hildesheim (Niemcy)
Data śmierci 16 czerwca 1106
Miśnia
Kościół/
wyznanie
katolicki
Data kanonizacji 13 maja 1523
przez papieża Hadriana VI
Wspomnienie 16 czerwca
Atrybuty ryba, klucz
Patron Miśni, Monachium i Bawarii; orędownik chorych, rybaków i zwierząt domowych
Szczególne miejsca kultu Monachium
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Benon z Miśni, niem. Benno von Meißen (ur. ok. 1010 w Hildesheim, zm. 16 czerwca 1106 w Miśni) – niemiecki benedyktyn i opat, biskup diecezji miśnieńskiej, święty Kościoła katolickiego.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Benon urodził się w arystokratycznej rodzinie saskiej. Wykształcenie zdobywał u benedyktynów i w szkole katedralnej, po ukończeniu studiów wstąpił do benedyktynów. Święcenia kapłańskie przyjął w 1040 i wkrótce został wybrany opatem. Za sugestią cesarza Henryka IV, metropolita Magdeburga ustanowił go biskupem miśnieńskim.

W 1071 r. cesarz przekazał Benonowi, z rąk banity, Ozera osiem "łanów królewskich" w "Villa Goreliz" (Gorelic, dzisiejszy Zgorzelec i Görlitz)[1].

Kiedy pomiędzy cesarzem a papieżem św. Grzegorzem VII wybuchła walka o inwestyturę, biskup opowiedział się po stronie papieża, za co został aresztowany. Legenda głosi, że w momencie aresztowania, wyrzucił klucze katedry do Łaby. Odzyskał je kilka lat później z żołądka ryby, kiedy został uwolniony z niewoli (św. Benon często jest przedstawiany podczas tego wydarzenia).

Po śmierci Grzegorz VII, w 1085 roku podczas synodu w Quedlinburgu, Benon poparł anatemę wobec antypapieża Klemensa III, za co synod moguncki (popierający cesarza) zdjął go z urzędu. W 1088 roku ponownie objął swą diecezję, przywrócił w niej karność kościelną i uzdrowił administrację. Nazwano go apostołem Wendetów, ponieważ rozwinął działalność misyjną pośród plemion zachodnio-słowiańskich.

Zmarł w 1106 roku. Jego grób został zniszczony w czasie, gdy Saksonia przeszła na protestantyzm.

Kult[edytuj | edytuj kod]

Relikwie Benona zostały przeniesione do Monachium, gdzie znajdują się do dzisiejszego dnia. Dogmatem jest wiele cudów, które miały miejsce po tym wydarzeniu.

Benon z Miśni został kanonizowany 13 maja 1523[2] przez papieża Hadriana VI[3]. Fakt ten skłonił Martina Lutra do napisania pamfletu przeciw kultowi świętych.

Wspomnienie liturgiczne obchodzone jest w Kościele katolickim 16 czerwca[4].

Święty Benon jest patronem Miśni, Monachium i Bawarii. W Polsce również otoczony jest kultem, szczególnie w archidiecezji poznańskiej. Jest patronem m.in. Kościoła Rektoralnego w Warszawie.
Jest orędownikiem chorych, rybaków i zwierząt domowych.

W ikonografii przedstawiany jest w szatach biskupich. Jego atrybutami są ryba i klucz.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Codex diplomaticus Lusatiae superioris, Bd.1
  2. Benno von Meißen (niem.). Ökumenisches Heiligenlexikon. [dostęp 2013-10-18].
  3. poczet papieży
  4. Antonio Borrelli: San Bennone (Benno) di Meissen. [dostęp 2009-07-07].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]