Berberys Julianny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Berberys Julianny
Berberis julianae D.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd jaskrowce
Rodzina berberysowate
Rodzaj berberys
Gatunek berberys Julianny
Nazwa systematyczna
Berberis julianae C.K. Schneid.
C. S. Sargent, Pl. wilson. 1:360. 1913
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Berberys Julianny (Berberis julianae) – gatunek zimozielonego krzewu z rodziny berberysowatych. Pochodzi z Azji (ojczyzną są środkowe Chiny).

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Dorasta do 2,5 m wysokości (w klimacie środkowoeuropejskim do 1,5 m wysokości) i 1,2 m szerokości. Kwitnie w maju-czerwcu. Kwiaty są żółte zebrane w groniaste kwiatostany. Liście pojedyncze 6 cm wąsko eliptyczne i piłkowane na brzegach, ciernie trójdzielne. Owoce - jagody, wydłużone, o długości do około 8 mm, barwy ciemnogranatowej, pokryte sinawym nalotem woskowym.

Zastosowanie i uprawa[edytuj | edytuj kod]

Gatunek sadzony jako roślina ozdobna. Odporny na zanieczyszczenia powietrza i mrozy (najbardziej odporny na mróz pośród zimozielonych gatunków berberysów, strefa mrozoodporności 6b), dobrze regeneruje. Rośnie najlepiej na stanowiskach słonecznych lub półcienistych i odsłoniętych od wiatru. Wymaga żyznych gleb, dostatecznie wilgotnych i przepuszczalnych (źle rośnie na glebach ciężkich i zimnych)[2].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-09-08].
  2. Agnieszka Mike-Jeziorska: Berberys Julianny (pol.). 2013. [dostęp 2013-22-05].