Berberys gruczołkowaty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Berberys gruczołkowaty
Berberis verruculosa1.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd jaskrowce
Rodzina berberysowate
Rodzaj berberys
Gatunek berberys gruczołkowaty
Nazwa systematyczna
Berberis verruculosa Hemsl. & E. H. Wilson
Bull. Misc. Inform. Kew 1906:151. 1906[2]
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Liście
Berberis-verruculosa-flowers.JPG

Berberys gruczołkowaty, berberys gruczołowaty, berberys brodawkowaty (Berberis verruculosa)gatunek krzewu, należący do rodziny berberysowate. W naturalnym środowisku występuje w Chinach. W Polsce uprawiany jako roślina ozdobna.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Krzew o trójdzielnych ostrych kolcach i zimozielonych liściach. Gałęzie łukowato zwisają. Ma kulisty pokrój i dorasta do 1,5 m wysokości
Owoc
Podłużna, o eliptycznym kształcie jagoda z sinym nalotem. W zimie owoce berberysu są chętnie zjadane przez ptaki.
Liście
Liście drobne (2-2,5 cm), na krótkich ogonkach, błyszczące o wydłużonym, jajowatym kształcie. ciemnozielone, skupione pęczki. Wyrastają w kątach kolców o długości 1-2 cm. Brzegi blaszki liściowej mają kilka kolczastych ząbków. Są to liście zimozielone, ale w zimie przy dużych mrozach przebarwiają się na czerwono.
Kwiaty
Ma pojedyncze, złocistożółte kwiaty o średnicy ok. 1 cm. Są to kwiaty 6-płatkowe i 6-działkowe. Kwitnie obficie w maju, jest owadopylny.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Sadzony jako roślina ozdobna. Walorami ozdobnymi berberysu gruczołkowatego są: zimozielone, błyszczące liście, ładny i gęsty pokrój krzewu, owoce. Nadaje się do małych ogrodów, na żywopłoty, do obsadzania skarp i jako roślina okrywowa. W ogródku dobrze wygląda w zestawieniu z roślinami iglastymi oraz krzewami i drzewami o kontrastowym zabarwieniu.

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Nie wymaga żadnego cięcia formującego, ma naturalny, prawidłowy kształt. Należy tylko ewentualnie usuwać suche pędy. Jest mało podatny na choroby i szkodniki. Nie ma specjalnych wymagań co do gleby zarówno co do jakości jak i do odczynu pH. Jest wytrzymały na mróz (strefa mrozoodporności 6b). W czasie surowych zim może przemarznąć, ale łatwo odtwarza się. Może rosnąć na stanowiskach słonecznych i półcienistych. Jest to jeden z najbardziej odpornych zimozielonych krzewów. Polecany jest zwłaszcza do parków, zieleni publicznej a także ogrodów przydomowych. Stosowany do tworzenia szpalerów.[3]

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-07-09].
  2. Berberis verruculosa (ang.). Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2009-07-09].
  3. Berberys brodawkowaty (pol.). 2013. [dostęp 2013-19-06].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Maciej Mynett, Magdalena Tomżyńska: Krzewy i drzewa ozdobne. Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd., 1999. ISBN 83-7073-188-0.
  2. Katalog roślin II. Warszawa: Agencja Promocji Zieleni, Związek Szkółkarzy Polskich, 2003. ISBN 83-912272-3-5.

Przypisy