Bereźne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: Bereźne – dawne miasteczko blisko Bereźnego.
Bereźne
Березне
Herb
Herb Bereźnego
Państwo  Ukraina
Obwód rówieński
Rejon berezieński
Prawa miejskie XVI w.
Powierzchnia 3,5 km²
Populacja (2001)
• liczba ludności
• gęstość

13 669
3841,14 os./km²
Nr kierunkowy +380-3653
Kod pocztowy 34600—34606
Położenie na mapie obwodu rówieńskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu rówieńskiego
Bereźne
Bereźne
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Bereźne
Bereźne
Ziemia 50°59′48″N 26°44′22″E/50,996667 26,739444Na mapach: 50°59′48″N 26°44′22″E/50,996667 26,739444
Strona internetowa
Portal Portal Ukraina

Bereźne (ukr. Березне, Berezne) – miasto na Ukrainie, w obwodzie rówieńskim, siedziba rejonu berezieńskiego. W 2001 roku liczyło ok. 13,7 tys. mieszkańców.

Bereźne leży nad Słuczą.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1446 roku miasteczko Bereźne (dawne nazwy: Bereźno, Berezno, Jędrzejów) było własnością Dymitra, któremu przywrócił je wraz z innymi dobrami wielki książę litewski Świdrygiełło. Następnie należało do dóbr Paszka Dochnowieza, którego córka wniosła je jako wiano kniaziowi Michałowi Hołowni. W połowie XVII wieku miejscowość była własnością Jana Daniłowicza. Następnie należała do Zorzeniowskich i Michała Małyńskiego.

Parafia Świętego Kajetana w Bereźnem, erygowana w 1765 roku, istniała od 1618 roku. Parafia liczyła w 1938 roku 2600 wiernych. Kościół i kaplica oraz cmentarz katolicki zostały zniszczone po 1945 roku.

W II Rzeczypospolitej Bereźne było siedzibą gminy Bereźne w powiecie kostopolskim, w województwie wołyńskim. Miasto stanowiło także garnizon macierzysty Batalionu KOP „Bereźne”.

Do 1939 roku była to miejscowość o najwyższym odsetku ludności żydowskiej w Polsce (94,6%)[1].

Po zajęciu miasta przez Wehrmacht 6 lipca 1941 roku miał miejsce pogrom, podczas którego bito i okradano Żydów. Władze niemieckie dla ludności żydowskiej utworzyły getto, które 25 sierpnia 1942 roku zostało zlikwidowane przez przez SD, niemiecką żandarmerię i ukraińską policję. Rozstrzelano 3680 Żydów[2].

 Osobny artykuł: Getto w Bereźnem.

W 1943 roku Bereźne było schronieniem dla polskich uchodźców z rzezi wołyńskiej. Od kwietnia 1943 roku w mieście stacjonowała 2. Kompania 202. Batalionu Schutzmannschaft, która odpierała ustawiczne ataki UPA. Wskutek tych napadów w Bereźnem zginęło łącznie 96 Polaków[3].

 Osobny artykuł: Zbrodnie w Bereźnem.

Po ponownym zajęciu miasta przez Związek Radziecki Polaków wysiedlono w nowe granice Polski w czerwcu 1945 roku.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • zamek – Marianna Siemaszko[4] córka Mikołaj Siemaszki (zm. 1618), kasztelana bracławskiego, starosty łuckiego i Anastazji z Malińskich wyszła za mąż za Stanisława Daniłowicza (1596-1632), starostę czerwonogrodzkiego[4], i wniosła w posagu zamek i miejscowość Bereźne. Obiekt nie istnieje[5]
  • dwór – wybudowany przez Michała Korzeniowskiego na początku XIX wieku. Budynek znajdował się w wiekowym parku. W latach 1918–39 dwór przestał istnieć[5].

Przypisy

  1. s.282
  2. Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Moskwa 2009, ISBN 978-5-8243-1296-6 s.82
  3. Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939-1945, Warszawa 2000, s.199
  4. 4,0 4,1 Marianna Siemaszko. genealogia.grocholski.pl.
  5. 5,0 5,1 Bereźne. www.wolhynia.com. [dostęp 5.12.2013].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]