Berenika (księżniczka Judei)

Berenika
Królowa Chalkis
Okres panowania	od do 48
Żona	Heroda z Chalkis
Królowa Cylicji
Żona	Polemona
Dane biograficzne
Urodzona	ok. 28
Zmarła	ok. 79
Ojciec	Herod Agryppa I
Matka	Kypros
1 Mąż	Marek Juliusz Aleksander
2 Mąż	Herod z Chalkis
3 Mąż	Polemon
Dzieci	z Herodem: Berenikianus, Hirkan
Galeria w Wikimedia Commons

Berenike (ok. 28 – ok. 79) – księżniczka Judei. Córka Heroda Agryppy I, króla Judei, i jego żony - Kypros. Siostra Heroda Agryppy II. Królowa Chalkis i Cylicji. Kochanka cesarza rzymskiego Tytusa.

Wywód przodków

4. Arystobul I
			2. Herod Agryppa I
5. Berenika
						1. Berenika
6. Fazael II
			3. Kypros
7. Salampsjo

Biografia

Berenika była najstarszą z trzech córek Heroda Agryppy. W 40 roku ojciec wydał ją za mąż za Marka Juliusza Aleksandra, syna Aleksandra Lizymacha, albarchy z Aleksandrii. Marek zmarł krótko po zawarciu małżeństwa

Niedługo potem Berenika poślubiła swojego stryja - Heroda, króla Chalkis. Owdowiała w 48 roku. Z tego małżeństwa pochodziło dwóch synów: Berenikianus i Hirkan.

Jak pisze Józef Flawiusz:

Co się tyczy Berenike, to po śmierci Heroda, swojego męża i stryja, przez długi czas żyła we wdowieństwie. Gdy zaczęły krążyć pogłoski, że żyje z bratem, nakłoniła Polemona, króla Cylicji, aby poddał się obrzezaniu i pojął ją za żonę. Sądziła, że w ten sposób dowiedzie, iż podejrzenia są fałszywe.

Berenika jednak opuściła Polemona i wróciła do brata, z którym żyła do 60 r., kiedy to do Cezarei przybył Paweł z Tarsu.

Była również kochanką Tytusa Flawiusza - syna cesarza rzymskiego Wespazjana. Poznała go w czasie tzw. wojny żydowskiej i razem z nim pojechała do Rzymu w 75 r. Kiedy Tytus został cesarzem powróciła do swojej ojczyzny.

Bibliografia

• Dion Kasjusz, Historia rzymska LXVI 75
• Józef Flawiusz, Wojna żydowska
• Swetoniusz, Boski Tytus, VII
• Tacyt, Dzieje, II 81