Berlin-Schöneberg (stacja kolejowa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy stacji kolejowej. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Berlin-Schöneberg
Peron kolei obwodowej
Peron kolei obwodowej
Państwo  Niemcy
Miejscowość Berlin
Data otwarcia 1932-1933 (pierwszy dworzec 1896)
Poprzednie nazwy Ebersstraße
Informacje kolejowe
Liczba peronów 2 SKM
Liczba krawędzi
peronowych
4 SKM
Przejścia podziemne jest (na poziomie terenu, pod nasypem)
Linie kolejowe
Położenie na mapie Berlina
Mapa lokalizacyjna Berlina
Berlin-Schöneberg
Berlin-Schöneberg
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
Berlin-Schöneberg
Berlin-Schöneberg
Ziemia 52°28′44,93″N 13°21′07,18″E/52,479147 13,351994Na mapach: 52°28′44,93″N 13°21′07,18″E/52,479147 13,351994
Portal Portal Kolej

Dworzec Berlin-Schönebergstacja przesiadkowa szybkiej kolei miejskiej S-Bahn, położona w dzielnicy Schöneberg. Znajduje się na skrzyżowaniu Ringbahn i Wannseebahn. Stacja nosi oznaczenie kolejowe BSGR.

Już od 1896 istniała w tej okolicy stacja kolei obwodowej pod nazwą Ebersstraße. Mimo położonego w pobliżu skrzyżowania z Koleją Wannsee nie było możliwości bezpośredniej przesiadki między liniami. W celu przesiadki należało jechać odnogą linii obwodowej aż do dworca Kolonnenstraße (który wówczas nazywał się Schöneberg), a tam przejść na peron Wannseebahn. Stacja Ebersstraße stanowiła dość typowy przykład dworca kolei obwodowej z przełomu wieków z budynkiem wejściowym z cegły klinkierowej. Historyzujący malowniczy dwukondygnacyjny budynek stylizowany był na bramę miejską – nakryty był wysokim, czterospadowym dachem, zwieńczonym pokrytą miedzią wieżyczką zegarową, boczne minimalnie zryzalitowane partie zwieńczone były krenelażem, co nadawało im pozór baszt, zaś wejście prowadziło przez parę drzwi umieszczoną w półkolistym przeszklonym łuku.

Wraz z elektryfikacją Kolei Wannsee, która jako ostatnia nie posiadała możliwości przesiadki na kolej obwodową, dokonano w latach 1932-33 przebudowy dworca. Dotychczasowy dworzec został zburzony i wzniesiono zamiast niego położony 145 m dalej na wschód dworzec w układzie wieżowym. Stację zaprojektowali wybrani w konkursie architekci Carl Heinrich Schwennecke i Erich Zimmermann. Linie krzyżują się pod kątem 37° i posiadają połączone klatką schodową perony wyspowe o szerokości 13,5 m (górny peron) i 16 m (dolny peron). Położona na górnym poziomie kolej obwodowa uzyskała kubiczną przeszkloną halę peronową o długości 160 m, szerokości 24 m i wysokości niemal 8 m, dolny peron posiada pogrążony dach oparty w części południowej na jednym rzędzie słupów, zaś w północnej na dwóch. Wejścia na dworzec prowadzą na oba końce dolnego peronu. 1 marca 1933 otwarto peron kolei obwodowej, zaś 15 maja Kolei Wannsee. W czasie II wojny światowej dworzec nie uległ większym uszkodzeniom i już wkrótce po ustaniu walk wznowiono ruch.

Po strajku kolejarzy S-Bahn w 1980 obie przebiegające przez dworzec linie zostały zamknięte. Dopiero po przejęciu S-Bahn w Berlinie Zachodnim przez BVG wznowiono 1 lutego 1985 ruch na Kolei Wannsee. Południowy odcinek kolei obwodowej uruchomiono ponownie 17 grudnia 1993.

Obecnie przez dworzec przejeżdżają linie kolei obwodowej S41, S42, S45, S46 i S47 oraz linia kolei Wannsee S1.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]