Bernadetto Pamphilj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bernadetto Pamphilj
Herb Bernadetto Pamphilj
Data i miejsce urodzenia 25 kwietnia 1653
Rzym
Data i miejsce śmierci 22 marca 1730
Rzym
Prefekt Trybunału Apostolskiej Sygnatury Sprawiedliwości
Okres sprawowania 1685–1696
Archiprezbiter bazyliki św. Jana na Lateranie
Okres sprawowania 1699–1730
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Kreacja kardynalska 1 września 1681
Innocenty XI

Bernadetto Pamphilj lub Benedetto Pamphili (ur. 25 kwietnia 1653 w Rzymie, zm. 22 marca 1730 tamże) − włoski kardynał Kościoła katolickiego nominowany przez Innocentego XI. Syn byłego kardynała Camilla Pamphilego oraz Olimpii Aldobrandini, prabratanek papieża Innocentego X.

Życiorys[edytuj]

W młodości wstąpił do zakonu joannitów i w wieku 25 lat został wielkim przeorem tego zakonu w Rzymie. Papież Innocenty XI na konsystorzu 1 września 1681 mianował go kardynałem diakonem. Dopiero trzy lata później, 24 grudnia 1684 przyjął święcenia kapłańskie. Od 22 marca 1685 do 26 maja 1696 był prefektem Trybunału Apostolskiej Sygnatury Sprawiedliwości.

Za pontyfikatu Aleksandra VIII pełnił w Bolonii funkcję legata. W latach 1694–1699 był archiprezbiterem bazyliki Matki Bożej Większej, a od kwietnia 1699 archiprezbiterem bazyliki św. Jana na Lateranie. Uczestniczył w obchodach Roku Jubileuszowego 1700. Jako kardynał protodiakon (od 22 grudnia 1693) koronował papieży Klemensa XI w 1700, Innocentego XIII w 1721 i Benedykta XIII w 1724. Od 1704 pełnił urząd bibliotekarza Świętego Kościoła Rzymskiego.

Był kolekcjonerem i patronem artystów, zwłaszcza muzyków (pisał libretta dla Alessandra Scarlattiego i Georga Friedricha Händela). Zmarł w trakcie sediswakancji po śmierci papieża Benedykta XIII.

Bibliografia[edytuj]