Bernard (syn Karola Młota)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Bernard (ur. ok. 720) - nieślubny syn Karola Młota i jego konkubiny Ruodhaid[1]. Nie wiadomo nic o nim pewnego, ponad to, że dowodził częścią armii Franków swojego bratanka Karola Wielkiego podczas kampanii we Włoszech. Kiedy Karol Wielki przeszedł przełęcz Moncenisio, to Bernard przeszedł z częścią sił przez Przełęcz Świętego Bernarda.

Prawdopodobnie miał dwóch synów[2], którzy żyli za czasów Ludwika Pobożnego byli to:

Przypisy

  1. Rosamond McKitterick, Królestwa Karolingów. Władza - konflikty - kultura, 751-987, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2011, s. 395 (tablica genealogiczna).
  2. R. McKitterick, op. cit., s 163. Autorka wymienia jeszcze trzeciego syna Bernhara i córkę Gundradę, których istnienie nie jest jednak pewne.