Bernard Bogedain

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bernard Bogedain
Biskup tytularny Hebronu
Bernard Bogedain
Kraj działania Prusy Wschodnie
Data i miejsce urodzenia 11 września 1810
Wróblin
Data i miejsce śmierci 17 września 1860
Pszczyna
Biskup pomocniczy wrocławski
Okres sprawowania 1858-1860
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 1834 lub 1835
Nominacja biskupia 21 grudnia 1857
Sakra biskupia 9 maja 1858

Bernard Jakób Bogedain, właśc. Bernhard Bogedain (ur. 11 września 1810 we Wróblinie, zm. 17 września 1860 w Pszczynie) – biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy wrocławski w latach 1858–1860.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wychowywał się w Obrze w klasztorze cystersów, później studiował we Wrocławiu, a następnie w Poznaniu. Święcenia kapłańskie przyjął w 1834 w Poznaniu lub 22 czerwca 1835 w Gnieźnie. W Grodzisku Wielkopolskim był wikariuszem, w Bydgoszczy, Poznaniu i Paradyżu – katechetą. Był przyjacielem Karola Miarki; choć pochodził z rodziny niemieckiej był zwolennikiem utrzymania języka polskiego w pracy duszpasterskiej na Śląsku. Był Głównym Inspektorem Szkolnictwa na Górnym Śląsku i radcą rejencyjnym w Opolu (od 1848), nauczał po polsku i niemiecku, interesował się muzyką polską, wydał śpiewnik kościelny.

21 grudnia 1857 został mianowany biskupem pomocniczym diecezji wrocławskiej i biskupem tytularnym Hebronu. Sakrę biskupią przyjął 9 maja 1858.

We wrocławskim osiedlu Tarnogaj jego imieniem nazwano po II wojnie światowej jedną z ulic (dawniej Bernhardinstraße). Jest też patronem ulic w Katowicach, Chorzowie oraz Pszczynie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Literatura uzupełniająca[edytuj | edytuj kod]