Bernard Dowiyogo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bernard Dowiyogo
Data i miejsce urodzenia 14 lutego 1946
Nauru
Data i miejsce śmierci 9 marca 2003
Waszyngton, Stany Zjednoczone

Bernard Annen Auwen Dowiyogo (ur. 14 lutego 1946 na Nauru, zm. 9 marca 2003 w Waszyngtonie[1]) – nauruański polityk, siedmiokrotny prezydent Nauru. Z zawodu prawnik.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Dowiyogo urodził się 14 lutego 1946 roku na Nauru. Tam też się wychowywał i uczył w lokalnych szkołach. Następnie wyjechał do Australii, gdzie początkowo uczył się w mieście Ballarat[2]. Potem studiował prawo na Australian National University[3]. Przez pewien czas, pracował jako nauczyciel[2].

Był sekretarzem w Nauru General Hospital i generalnym menedżerem w Nauru Cooperative Society[2]. Przewodniczył też Bankowi Nauru[3], a w 1994 Forum Południowego Pacyfiku[1].

Reprezentował okręg wyborczy Ubenide. Po raz pierwszy, wszedł do parlamentu w 1973 roku i nie opuszczał go aż do śmierci; został wówczas liderem Partii Nauru. W 1976 roku, po raz pierwszy objął urząd prezydenta Nauru. Według Guinness Book of World Records, był najmłodszą osobą, sprawującą wówczas urząd prezydenta niepodległej republiki na świecie[3]. Po utracie stanowiska prezydenta w 1978 roku, był ministrem sprawiedliwości w gabinecie Hammera DeRoburta, a za rządów Kenosa Aroiego był ministrem zdrowia i edukacji. W 1989 roku, pokonał w wyborach prezydenckich DeRoburta, który trzy lata później zmarł[2]. W swoim gabinecie pełnił funkcje ministra rozwoju i przemysłu, ministra spraw zagranicznych, a także ministra służby publicznej i lotnictwa cywilnego[4]. Był też prezydentem w latach: 1996, 1998–1999, 2000–2001, 2003 (9-17 stycznia) i 2003 (18 stycznia–9 marca)[5]. Zmarł na cukrzycę, 9 marca 2003 roku w Waszyngtonie, podczas oficjalnej wizyty. Jego następcą został Derog Gioura[6].

W latach 80., mocno krytykował Francję i USA za wznowienie prób atomowych na Pacyfiku[3].

Był znany jako jeden z najbardziej pragmatycznych prezydentów Nauru[1].

Jego synem jest Valdon, także polityk[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 Index Di-Do (ang.). rulers.org. [dostęp 2013-06-17].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Brij Lal, Kate Fortune: The Pacific Islands: An Encyclopedia. University of Hawaii Press, 2000, s. 298. ISBN 9780824822651. [dostęp 2013-06-17].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Robert D. Craig: Historical Dictionary of Polynesia. Rowman & Littlefield, 2011, s. 72. ISBN 9780810867727. [dostęp 2013-06-17].
  4. Who's Who in Asian and Australasian Politics. Bowker-Saur, 1991, s. 71. ISBN 9780862915933. [dostęp 2013-06-17].
  5. Nauru: Heads of State: 1968-2013 (ang.). archontology.org. [dostęp 2013-06-17].
  6. Europa World Year. Taylor & Francis Group, 2005, s. 3103. ISBN 9781857433050. [dostęp 2013-06-17].
  7. TOUGH ADJUSTMENT AHEAD FOR REFOCUSED NAURU (ang.). pireport.org. [dostęp 2013-06-17].
Poprzednik
Hammer DeRoburt
Prezydenci Nauru
22 grudnia 197619 kwietnia 1978
Następca
Lagumot Harris
Poprzednik
Kenos Aroi
Prezydenci Nauru
12 grudnia 198922 listopada 1995
Następca
Lagumot Harris
Poprzednik
Lagumot Harris
Prezydenci Nauru
12 listopada 199626 listopada 1996
Następca
Kennan Adeang
Poprzednik
Kinza Clodumar
Prezydenci Nauru
18 czerwca 199827 kwietnia 1999
Następca
René Harris
Poprzednik
René Harris
Prezydenci Nauru
20 kwietnia 200030 marca 2001
Następca
René Harris
Poprzednik
René Harris
Prezydenci Nauru
9 stycznia 200317 stycznia 2003
Następca
René Harris
Poprzednik
René Harris
Prezydenci Nauru
18 stycznia 20039 marca 2003
Następca
Derog Gioura