Bernard Landry
 |
Ten artykuł od 2012-05 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Możliwe, że ten artykuł w całości albo w części zawiera informacje nieprawdziwe. Informacje bez źródeł w każdej chwili mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Pomóż Wikipedii i dodaj przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Bernard Landry | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 9 marca 1937 Saint-Jacob (Quebec) |
| Premier Quebecu | |
| Przynależność polityczna | Parti québécois |
| Okres urzędowania | od 8 marca 2001 do 6 czerwca 2003 |
| Poprzednik | Lucien Bouchard |
| Następca | Jean Charest |
| Odznaczenia | |
    |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Bernard Landry (ur. 9 marca 1937 w Saint-Jacob w regionie Lanaudière) – polityk kanadyjski, premier prowincji Quebec z ramienia Partii Quebecu.
Zarys biografii[edytuj]
Studiował na Uniwersytecie Montrealskim na wydziale prawa, a następnie ekonomii. Studia kontynuował w Instytucie Studiów Społecznych w Paryżu.
Początkowo pracował jako wyższy urzędnik w ministerstwie zasobów naturalnych. W 1970 zaczął działać w Partii Quebecu. W 1974 został po raz pierwszy wybrany do zgromadzenia narodowego. W 1977 wszedł do rządów Rene Levesque'a jako minister spraw zagranicznych, a następnie rozwoju gospodarczego. W rządzie Pierre'a-Marca Johnsona pełnił funkcję ministra finansów oraz wiele innych eksponowanych stanowisk. Uchodził za jednego z najsprawniejszych biurokratów. W 2001 objął przewodnictwo partii i stanowisko premiera prowincji po wycofującym się z polityki Lucienie Bouchard. W swej polityce wysunął nową koncepcję dążenia do niezależności w Quebecu. Proponował daleko idące zmiany w funkcjonowaniu federacji, tak by zmniejszyć uprawnienia rządu federalnego i znacznie powiększyć znaczenie rządów prowincjonalnych, tworząc z Kanady strefę wolnego handlu podobną do Unii Europejskiej. Swoje idee wyłożył w książce Commerce sans frontières (Handel bez granic).
W 2005, dwa lata po tym jak jego partia przegrała wybory oddając władzę Liberalnej Partii Quebecu, zrezygnował z przewodniczenia jej, mimo ciągle wysokiej popularności w jej szeregach.
