Bernardus Petrus "Bernard" Leene (ur. 14 lutego 1903 w Hadze - zm. 24 listopada 1988 w Amsterdamie) - holenderski kolarz torowy, dwukrotny medalista olimpijski oraz wicemistrz świata.
Pierwszy sukces w karierze Bernard Leene osiągnął w 1925 roku, kiedy zdobył brązowy medal w sprincie indywidualnym amatorów podczas mistrzostw świata w Amsterdamie. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie dwaj rodacy: Jaap Meijer i Antoine Mazairac. Na rozgrywanych trzy lata później igrzyskach olimpijskich w Amsterdamie wspólnie z Daanem van Dijkiem wywalczył złoty medal w wyścigu tandemów. W tej samej konkurencji był czwarty na igrzyskach w Los Angeles w 1932 roku, gdzie Holendrzy przegrali walkę o brąz z Duńczykami. Ostatni medal wywalczył podczas igrzysk w Berlinie w 1936 roku, w parze z Henkiem Oomsem zajmując drugie miejsce w tandemach. Był trzeci na mistrzostwach świata w 1925. Kilkakrotnie zdobywał medale torowych mistrzostw Holandii, jednak nigdy nie zwyciężył.
Bibliografia [edytuj]
|
Mistrzowie olimpijscy w kolarstwie torowym (Tandemy) |
|
1908: Auffray, Schilles • 1920: Lance, Ryan • 1924: Choury, Cugnot • 1928: Leene, van Dijk • 1932: Chaillot, Perrin • 1936: Ihbe, Lorenz • 1948: Perona, Terruzzi • 1952: Cox, Mockridge • 1956: Browne, Marchant • 1960: Beghetto, Bianchetto •
1964: Bianchetto, Damiano • 1968: Morelon, Trentin • 1972: Siemieniec, Cełowalnykow
|
 |
|
Haga, Holandia
