Bernard Malamud

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Bernard Malamud (ur. 26 kwietnia 1914 w Nowym Jorku, zm. 19 marca 1986 w Nowym Jorku), amerykański pisarz, prozaik i autor sztuk teatralnych.

Malamud urodził się na Brooklynie w rodzinie rosyjskich Żydów. Jego utwory często rozgrywają się w żydowskich środowiskach Nowego Jorku, pisarz nie ogranicza się jednak jedynie do opisania tradycyjnych żydowskich zwyczajów i postaw na tle wielokulturowej społeczności. Interesuje go głównie jednostka i sposób realizacji jej ambicji oraz marzeń wobec oporu otoczenia. Jego proza, w pełni realistyczna i z pozoru oschła, zaskakuje ukrytym liryzmem.

Najbardziej znana jego powieść, Fachman w 1967 zdobyła National Book Award i Nagrodę Pulitzera w dziedzinie fikcji literackiej. Bohaterem książki jest Jakow Bok, Żyd oskarżony w Imperium Rosyjskim o popełnienie mordu rytualnego. Pisarz oparł swą powieść o rzeczywiste wydarzenia z lat 1911 - 1913. National Book Award uhonorowano także wcześniejszy (z 1958) zbiór opowiadań Malamuda - The Magic Barrel.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • The Natural (1952)
  • Pomocnik (The Assistant 1957)
  • The Magic Barrel (1958, zbiór opowiadań)
  • Nowe życie (A New Life 1961)
  • Idioci mają pierwszeństwo (Idiots First 1963, zbiór opowiadań)
  • Fachman (The Fixer (1966)
  • Pictures of Fidelman (1969)
  • The Tenants (1971)
  • Rembrandt's Hat (1974, zbiór opowiadań)
  • Dubin's Lives (1979)
  • God's Grace (1982)