Bernard Spanheim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pomnik Bernharda von Spanheim w Klagenfurcie

Bernard von Spanheim (ur. 1176 lub 1181; zm. 4 stycznia 1256 w Völkermarkt) – książę Karyntii z dynastii Spanheimów (Sponheimów).

Bernard został w 1202 następcą swojego brata księcia Karyntii Ulryka II. Początkowo wspierał króla Niemiec Filipa Szwabskiego, następnie Ottona IV, a od 1213 ponownie Staufa w osobie Fryderyka II. Książę Bernard jest często określany jako założyciel miast. Stworzył trójkąt książęcych miast St. Veit an der GlanKlagenfurtVölkermarkt. Przeniósł miasto Klagenfurt na obecne miejsce. Zbudował system powinności lennych i wspierał handel.

Bernard przejął kontrolę nad ważnymi drogami na południe Loiblpass i usiłował opanować Krainę, gdzie założył klasztor Kostanjevica. Krainę opanował jednak ostatecznie dopiero jego syn Ulryk III Spanheim. Bernard poślubił Judytę, córkę króla Czech Przemysła Ottokara I. Nawiązane bliskie kontakty z czeskim domem królewskim zaowocowały decyzją jego bezdzietnego syna Ulryka III, który 4 grudnia 1268 zapisał Karyntię swojemu kuzynowi Przemysłowi Ottokarowi II. Bernard von Spanheim został pochowany w opactwie św. Pawła w Lavanttal.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Bernard i Judyta mieli czworo dzieci:

Literatura[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons
  • Allgemeine Deutsche Biographie, Bd. 2, Leipzig 1875, s. 422.