Bernardo Pasquini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bernardo Pasquini

Bernardo Pasquini (ur. 7 grudnia 1637 w Massa di Valdinievole (Toskania), zm. 22 listopada 1710 w Rzymie) – barokowy, włoski kompozytor oper i muzyki sakralnej.

Jego nauczycielami muzyki byli Antonio Cesti i Loreto Vittori. Odwiedził Rzym gdzie pracował dla książąt Borghese; potem został organistą w bazylice Basilica di Santa Maria Maggiore. Popierała go królowa Krystyna, dla której skomponował operę Dov'è amore è pieta, w 1679.

Gdy Alessandro Scarlatti przybył po raz drugi w życiu do Rzymu (1703-1708), Pasquini i Arcangelo Corelli często organizowali z nim wspólne koncerty, nad którymi pieczę sprawowała Akademia Arkadyjska, której wszyscy trzej byli członkami. Pasquini zmarł w Rzymie, pochowany obok kościoła S. Lorenzo in Lucina.

Jest znany jako autor wielu wirtuozerskich utworów na klawesyn.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mała encyklopedia muzyki, Stefan Śledziński (red. naczelny), PWN, Warszawa 1981, ISBN 83-01-00958-6.