Bernardyn Realino

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Święty
Bernardyn Realino
Bernardino Realino
prezbiter
Data urodzenia 1 grudnia 1530
Carpi, Włochy
Data śmierci 2 lipca 1616
Lecce, Włochy
Kościół/
wyznanie
rzymskokatolicki
Data beatyfikacji 1895
przez Leona XIII
Data kanonizacji 1947
przez Piusa XII
Wspomnienie 2 lipca
Patron Lecce, Carpi
Szczególne miejsca kultu Lecce

Bernardyn Realino, Bernardino Realino (it.) (ur. 1 grudnia 1530 r. w Carpi we Włoszech – zm. 2 lipca 1616 r. w Lecce we Włoszech) – włoski jezuita, święty Kościoła katolickiego.

Bernardyn Realino urodził się w Carpi. Ukończył studia prawnicze w Bolonii. Pełnił urząd podesty w Felizzano oraz Monferrato. [1] Po doświadczeniu widzenia Matki Bożej z Dzieciątkiem porzucł karierę polityczną i wstąpił do zakonu jezuitów w 1564 r. [2] W 1567 r. [1] przyjął święcenia kapłańskie. Po 7 latach w Lecce założył kolegium, którym zajmował się do końca życia.

Został beatyfikowany w 1895 przez Leona XIII[2], kanonizowany przez Piusa XII w 1947 r[1].

Relikwie św. Bernardyna Realino w kościele w Lecce

Jest patronem Lecce oraz Carpi[1].

Dzień wspomnienia: 2 lipca[1].

Jego relikwie są przechowywane w Lecce w kościele jezuitów. [2]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Źródła internetowe:

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Święci na każdy dzień. T. V: Lipiec. Kielce: Wydawnictwo Jedność, 2009, s. 14. ISBN 978-83-7558-294-0.
  2. 2,0 2,1 2,2 Internetowa liturgia godzin