Bernhard Albinus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bernhardus Friedrich Albinus (1653-1721)

Bernhard Friedrich Albinus (ur. 7 stycznia 1653 w Dessau, zm. 7 września 1721 w Lejdzie) – niemiecki lekarz i uczony; przyboczny lekarz wielkiego elektora Fryderyka Wilhelma I, profesor na Uniwersytecie w Lejdzie oraz na Uniwersytecie Viadrina we Frankfurcie nad Odrą.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Bernhard Albinus był synem burmistrza Dessau Christopha Albinusa. W 1687 powołany na rektora Uniwersytetu Viadrina. W 1696 jego żoną została Susanna Catharina Rings, najstarsza córka profesora prawa na Uniwersytecie Viadrina Thomasa Siegfrieda Ringsa.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Eichler K., Ein großer Arzt und Lehrer: Vor 275 Jahren starb Bernhard Albinus, Medizinprofessor an der Viadrina, [w:] „Mitteilungen des Historischen Vereins zu Frankfurt (Oder) e.V.”. z. 2, 1996, s. 26–28.
  • Eichler K., Professor Bernhard Albinus, Leibarzt des Großen Kurfürsten und des ersten Königs in Preußen, [w:] „Forschungsstelle für Vergleichende Universitätsgeschichte gemeinsam mit dem Fördervervein zur Erforschung der Geschichte der Viadrina: Jahresbericht”, nr 5, 2005/2006, s. 62–75.
  • Lindeboom G.A., Dutch Medical Biography, s. 9–10.
  • Aa A.J. van der, Bernard Albinus, [w:] Biografisch woordenboek de Nederlanden, t. I, s. 156–157.
  • Chaussier F., Adelon N.P., Bernard Albinus. [w:] Biographie universelle ancienne et moderne, t. 1, 1843, s. 346.