Bernhard Riemann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bernhard Riemann

Georg Friedrich Bernhard Riemann (ur. 17 września 1826 w Breselenz w ówczesnym państwie Hanower, zm. 20 lipca 1866 w miejscowości Selasca, w pobliżu Verbanii na jeziorem Maggiore we Włoszech) – matematyk niemiecki, od 1857 profesor uniwersytetu w Getyndze.

Twórca wielowymiarowej geometrii Riemanna (wykład z 10 czerwca 1859 r.), której zasady stanowią podstawę ogólnej teorii względności. Zapoczątkował systematykę geometrii nieeuklidesowych. Jego prace z teorii liczb i teorii funkcji analitycznych wywarły duży wpływ na rozwój matematyki. Był autorem pracy o szeregach trygonometrycznych i teorii całki (w której wprowadził całkę nazywaną dziś całką Riemanna), zajmował się również fizyką teoretyczną.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Riemann był jednym z sześciorga dzieci ubogiego pastora luterańskiego. Już jako młody chłopiec wykazywał swoje umiejętności szybkiego liczenia, połączone z łagodnością i wiecznym strachem przed wystąpieniami publicznymi. W środowisku szkolnym był wyśmiewany, co sprawiało że jeszcze bardziej zaszywał się w swoim świecie matematyki.

W szkole średniej przewyższał wiedzą większość swoich nauczycieli. Aby go czymś zająć, dyrektor szkoły podsunął mu trudną książkę. Było to arcydzieło Adriena-Marie Legendre'a „Teoria liczb”, liczące 859 stron i będące jednym z najtrudniejszych traktatów o teorii liczb. Riemann przeczytał tę książkę w sześć dni. Nie dowierzając temu by Bernhard zrozumiał tekst, dyrektor zadał mu parę miesięcy później kilka szczegółowych pytań dotyczących książki. Chłopiec odpowiedział doskonale.

Ojciec Bernharda pomimo zmęczenia walczeniem o środki do życia, nie obarczał pracami domowymi syna i nawet uzbierał pieniądze, by wysłać go na uniwersytet w Getyndze[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg

Przypisy

  1. Michio Kaku „Hiperprzestrzeń”

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]