Bertold z Garsten

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Święty
Bertold z Garsten
Data urodzenia około 1075
okolice Jeziora Bodeńskiego
Data śmierci 27 lipca 1142
Garsten
Kościół/
wyznanie
rzymskokatolicki
Data kanonizacji 8 stycznia 1970
Rzym
przez Paweł VI

Bertold z Garsten OSB znany także jako Błogosławiony Bertold (ur. około 1075 w okolicach Jeziora Bodeńskiego, zm. 27 lipca 1142 w Garsten) −benedyktyn, w 1107 przeor opactwa Göttweig, od 1111 pierwszy opat opactwa Garsten, święty[1].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Posąg przedstawiający Bertolda z Garsten w opactwie Melk

Urodził się pod koniec XI wieku w okolicach Jeziora Bodeńskiego[1]. Pochodził z rodziny szlacheckiej, być może z rodu rycerskiego Domvögte von Regensburg i hrabiów von Bogen[2] lub też z hrabiów von Wirtemberg[3] i był spokrewniony z Babenbergami i Ottokarami[3]. Jedno źródło mówi, że był żonaty z Adelhaid von Lechsgemünd, ale jego żona zmarła gdy miał około trzydziestu lat i wtedy wstąpił do klasztoru Sankt Blasien w Schwarzwaldzie[3]. Jednakże inne źródła mówią, że do klasztoru wstąpił w bardzo młodym wieku i nie wspominają nic o jego małżeństwie[1]. Został bibliotekarzem, następnie przeorem Sankt Blasien i w końcu przeorem opactwa Göttweig. Podczas pobytu w klasztorze Sankt Blasien miał styczność z ideami reformy kluniackiej, której stał się gorącym orędownikiem po przeniesieniu do Garsten. Margrabia Steyr Ottokar w 1111 sprowadził benedyktynów do Steyer-Garsten i wskazał Bertolda na pierwszego opata, który zaprowadził w opactwie surową dyscyplinę i wprowadził postanowienia reformy kluniackiej, także miejsce to stało się wkrótce obiektem pielgrzymek. Pomimo trudności finansowych opactwa udało mu się zbudować hospicjum i szpital dla biednych i pielgrzymów. Bertold przestrzegał bardzo surowej reguły, nie jadł mięsa ani ryb, a większość nocy spędzał na modlitwach. Jego rady miało szukać wiele osób przybyłych do opactwa, aby słuchać jego kazań; uchodził za mądrego i skutecznego przewodnika duchowego, szczególnie w konfesjonale[1]. Zmarł 27 lipca 1142 w Garsten, został tam pochowany w dawnej kolegiacie[3]. Jego lokalny kult narodził się niemal natychmiast, w 1236 został zatwierdzony przez biskupa Passau. Choć jego kult był popularny w Austrii, oficjalnego stanowiska Kościoła w tej sprawie jednak nie było. Dopiero w 1951 austriaccy benedyktyni podjęli jego sprawę i uzyskali jej oficjalne rozpoznanie przez Kongregację[1]. Oficjalne uznanie kultu przez Rzym miało miejsce 8 stycznia 1970.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Alban Butler, David Hugh Farmer: Butler's lives of the saints. T. 7. Continuum International Publishing Group, 1995, s. 221. ISBN 0860122565, 9780860122562.
  2. Behaim-Bürkel: Neue deutsche Biographie. T. 2. Berlin: Duncker & Humblot, 1955, s. 163.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Heinrich von Zeiβberg: Allgemeine Deutsche Biographie. T. 2. Lipsk: Duncker & Humblot, 1875, s. 521.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]