Bertrand z Tuluzy

Z Wikipedii

Bertrand z Tuluzy, znany również jako Bertrand de Saint-Gilles (zm.1112) - hrabia Tuluzy 1105–1112, hrabia Trypolisu 1109–1112; jako pierwszy rządził ze stolicy hrabstwa.

Był synem Rajmunda z Tuluzy, po którym odziedziczył Tuluzę. Do czasu jego śmierci zarządzał Hrabstwem Tuluzy, kiedy ojciec był na wyprawie krzyżowej.

Jednak po śmierci Rajmunda baronowie dokonali przewrotu i wybrali Alfonsa na następce Rajmunda. Bertrand udał się więc do Hrabstwa Trypolisu i ogłosił się hrabią. Doszło do kłótni z Wiliamem-Jordanem o władzę w nieopanowanym jeszcze mieście. William sprzymierzył się z Tankredem, regentem Antiochii, a Bertrand poprosił o pomoc Baldwina I. William i Tankred zostali zmuszeni do ustępstw. Uznali roszczenia Bertranda, który 10 czerwca 1109, przy pomocy floty genueńskiej oraz króla Jerozolimy zdobył Trypolis.

Bertrand rządził Trypolisem aż do swojej śmierci. Trypolis odziedziczył po nim jego syn - Pons, a Tuluzę - jego przyrodni brat - Alfons-Jordan.

Poprzednik Rajmund

Hrabia Tuluzy 1105-1112

Następca Alfons-Jordan