Beryks australijski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Beryks australijski
Centroberyx affinis[1]
(Günther, 1859)
Beryks australijski
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Rząd beryksokształtne
Rodzina beryksowate
Rodzaj Centroberyx
Gatunek beryks australijski
Synonimy
  • Austroberyx affinis(Günther, 1859)
  • Beryx affinis Günther, 1859
  • Centroberyx assinus (Günther, 1859)
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Beryks australijski[2] (Centroberyx affinis) – gatunek ryby beryksokształtnej z rodziny beryksowatych (Berycidae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Wschodnia Australia od zachodniej części Cieśniny Bassa i północnej Tasmanii po Zatokę Moreton w stanie Queensland oraz Nową Zelandię. Ostatnio znaleziony w Nowej Kaledonii.

Żyje na skalistych rafach i nad dnem mulistym na szelfie kontynentalnym oraz górnych partiach stoku kontynentalnego na głębokości 10–450 m. W dzień tworzy jednowiekowe "szkoły" trzymające się blisko dna, które wieczorem rozpraszają się w toni w poszukiwaniu pożywienia. Młodsze osobniki – również tworząc "szkoły" – żyją w płytkich przybrzeżnych wodach i ujściach rzek.

Cechy morfologiczne[edytuj | edytuj kod]

Zwykle osiąga 20–25 cm długości (maksymalnie 51 cm i 2 kg masy ciała). W kręgosłupie 24 kręgi. W płetwie grzbietowej 6–7 kolców i 11–13 miękkich promieni, w płetwie odbytowej 4 kolce i 12 miękkich promieni. W płetwach piersiowych 13–14 miękkich promieni, w płetwach brzusznych 1 kolec i 7 miękkich promieni.

Odżywianie[edytuj | edytuj kod]

Żywi się małymi rybami, skorupiakami i mięczakami.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Dojrzewa płciowo w wieku 4 lat przy długości 20–25 cm. Trze się od grudnia do kwietnia.

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Łowiony przez wędkarzy.

Przypisy

  1. Centroberyx affinis w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Stanisław Rutkowicz: Encyklopedia ryb morskich. Gdańsk: Wydawnictwo Morskie, 1982. ISBN 83-215-2103-7.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Centroberyx affinis. (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org [dostęp 21 marca 2012]