Beryllonit
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Ten artykuł od 2011-07 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Beryllonit | |||
|
|||
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |||
| Skład chemiczny | (NaBePO4) | ||
| Twardość w skali Mohsa | 5,5–6,0 | ||
| Przełam | muszlowy | ||
| Łupliwość | wyrażna dwukierunkowa | ||
| Pokrój kryształu | słupkowy lub tabliczkowy | ||
| Układ krystalograficzny | jednoskośny | ||
| Gęstość minerału | 2,84 g/cm³ | ||
| Właściwości optyczne | |||
| Barwa | bezbarwny, biały lub żółtawy | ||
| Połysk | szklisty, perłowy | ||
| Inne | dyspersja: 0,010 | ||
Beryllonit – minerał, jego nazwa związana jest z obecnością berylu w minerale.
Spis treści |
Charakterystyka [edytuj]
Właściwości [edytuj]
Teoretycznie zawiera: 24,41% Na2O, 19,7% BeO, 55,89% P2O5.
Tworzy kryształy słupkowe, tabliczkowe lub bipiramidalne. Niekiedy tworzy zbliźniaczenia, jest minerałem kruchym. Występuje tylko jako grupa kryształów.
Inne właściwości:
- pleochroizm: brak
- widmo absorpcyjne: nie diagnostyczne
- luminescencja: brak
- inkluzje: puste kanaliki i inkluzje ciekło-gazowe uporządkowane zgodnie z osią krystalograficzną kryształu
Występowanie [edytuj]
Jest minerałem pegmatytowym występującym bardzo rzadko, zwykle w postaci bezbarwnych lub białych kryształów.
Współwystępuje z apatytem, berylem, kasyterytem, kwarcem dymnym.
Miejsca występowania: USA, Finlandia, Zimbabwe.
Zastosowanie [edytuj]
W jubilerstwie bardzo rzadko. Szlifowane kamienie mogą osiągać masę 5 ct. Większe okazy są słabo przeświecające.