Beryllonit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Beryllonit
Kryształ Beryllonitu (biały) z elbaitem (niebieski), pochodzący z Paprok, prowincja Nuristan, Afganistan (okaz długości 4 cm)
Kryształ Beryllonitu (biały) z elbaitem (niebieski), pochodzący z Paprok, prowincja Nuristan, Afganistan (okaz długości 4 cm)
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny (NaBePO4)
Twardość w skali Mohsa 5,5–6,0
Przełam muszlowy
Łupliwość wyrażna dwukierunkowa
Pokrój kryształu słupkowy lub tabliczkowy
Układ krystalograficzny jednoskośny
Gęstość minerału 2,84 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa bezbarwny, biały lub żółtawy
Połysk szklisty, perłowy
Inne dyspersja: 0,010
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Beryllonitminerał, jego nazwa związana jest z obecnością berylu w minerale.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Teoretycznie zawiera: 24,41% Na2O, 19,7% BeO, 55,89% P2O5.

Tworzy kryształy słupkowe, tabliczkowe lub bipiramidalne. Niekiedy tworzy zbliźniaczenia, jest minerałem kruchym. Występuje tylko jako grupa kryształów.

Inne właściwości:

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Jest minerałem pegmatytowym występującym bardzo rzadko, zwykle w postaci bezbarwnych lub białych kryształów.

Współwystępuje z apatytem, berylem, kasyterytem, kwarcem dymnym.

Miejsca występowania: USA, Finlandia, Zimbabwe.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

W jubilerstwie bardzo rzadko. Szlifowane kamienie mogą osiągać masę 5 ct. Większe okazy są słabo przeświecające.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]