Beskid Mały

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Beskid Mały
Panoramazarpopr.jpg
513.47 Beskid Mały.png
Megaregion Region Karpacki
Prowincja Karpaty Zachodnie
Podprowincja Zewnętrzne Karpaty Zachodnie
Makroregion Beskidy Zachodnie
Mezoregion Beskid Mały
Zajmowane
jednostki
administracyjne
Polska:
woj. śląskie
woj. małopolskie

Beskid Mały (513.47) – pasmo górskie w Polsce, stanowiące część Beskidów Zachodnich, mające charakter wyspy górskiej o długości ok. 35 km i szerokości ok. 10-15 km.

Spis treści

[edytuj] Topografia

Granice regionu

Według regionalizacji Polski opracowanej przez Jerzego Kondrackiego Beskid Mały sąsiaduje[1]:

Przełom rzeki Soły (utworzony przez erozję wsteczną prawobrzeżnego dopływu Wisły, który wypływał niegdyś w okolicy Porąbki), dzieli Beskid Mały na część zachodnią (Pasmo Czupla i Magurki) i wschodnią (tzw. Beskid Andrychowski).

Szczyty

[edytuj] Geologia i rzeźba terenu

Beskid Mały zbudowany jest z płaszczowin: podśląskiej i śląskiej. Płaszczowina podśląska występuje na północy Beskidu (ciągnie się od Kóz w rejony Andrychowa) i w Kotlinie Żywieckiej. Z Płaszczowny śląskiej zbudowany jest sam trzon Beskidu Małego.
Ewenementem geologicznym są tzw.: Skałki Andrychowskie – są to najstarsze skały w tym rejonie. Beskid Mały zbudowany jest w 95% z piaskowców godulskich. Geologicznie jest jednorodny z Beskidem Śląskim. W Beskidzie Małym znajduje się ok. 20 jaskiń.

Beskid Mały ma urozmaicona rzeźbę terenu, główny grzbiet i jego odnogi głęboko wcinają się w doliny rzeczne, zbocza są strome (czasem przekraczają nachylenie 30 stopni), deniwelacje przekraczają 500 m. Występują małe jaskinie, schrony, baszty i ostańce skalne.

[edytuj] Klimat

Klimat właściwy strefie górskiej, o dużej ilości opadów (od 800 do 1200mm), powodujących często lokalne powodzie. Występują częste zmiany pogody i wieją silne wiatry (od południa).

[edytuj] Przyroda

Las bukowy

Obszary leśne to obszary typu dolnoreglowego (z nielicznymi wyjątkami, np. górnoreglowy rejon Łamanej Skały). Przeważają zespoły świerkowo-bukowo-jodłowe. Dawniej przeważały lasy bukowe – zniszczone na skutek wypalań. Świat zwierząt Beskidu Małego jest stosunkowo skromny, związane jest to z niewielką powierzchnią przy dużym stopniu penetracji jego terenów przez ludzi. Charakterystyczną cechą jest brak dużych drapieżników stale zamieszkujących ten rejon (do niezwykle rzadkich przypadków należy pojawienie się niedźwiedzia brunatnego z okolic Babiej Góry). Żyją tu duże ilości zwierzyny płowej, dzików i innych ssaków. Do rejonów o najbogatszej faunie należą rezerwaty: Madohora, Szeroka oraz Zasolnica.

[edytuj] Ochrona przyrody

Na terenie Beskidu Małego znajduje się Park Krajobrazowy Beskidu Małego oraz trzy rezerwaty przyrody: Madohora, Szeroka i Zasolnica. Zagrożeniem dla regionu zą zanieczyszczone masy powietrza przynoszone przez zachodnie wiatry z uprzemysłowiuonego Górnego Sląska[1].

[edytuj] Zagospodarowanie regionu

Doliny są zajęte pod uprawę roli i dość silnie zurbanizowane. Do większych miejscowości regionu należą: Wadowice, Andrychów, Bielsko-Biała, Kęty, Kozy, Międzybrodzie Bialskie, Porąbka, Wilkowice. W rejonie przełomu Soły wybudowano trzy zapory wodne: w Czańcu, Tresnej i Porąbce, tworzące tzw. Kaskadę Soły. Grzbiety górskie jednak przeważnie porasta las i są na nich liczne łąki, dawniej użytkowane pastersko. Ogólnie Beskid Mały, mimo dość dużego zaludnienia zalicza się do regionów w niedużym stopniu zmienionych w wyniku działalności człowieka[1].

Zagospodarowanie turystyczne regionu jest dość słabe, jednakże przez mieszkańców pobliskich miast jest często wykorzystywany na weekendowy wypoczynek[1]. Duża liczba szlaków turystycznych.

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Piesze szlaki turystyczne

POL Szlak czerwony.svg Mały Szlak Beskidzki: Bielsko-Biała StraconkaGaikiGroniczki – Przełęcz U PanienkiHrobacza ŁąkaMiędzybrodzie BialskieŻarKiczeraWielka GóraPrzełęcz KocierskaPotrójnaŁamana SkałaLeskowiecGroń Jana Pawła IIKrzeszówŻmijowaZembrzyce
POL Szlak żółty.svg Bielsko-Biała StraconkaPrzełęcz ŁysaMagurka WilkowickaMiędzybrodzie Bialskie
POL Szlak zielony.svg Bielsko-Biała StraconkaMagurka WilkowickaWilkowice dw. PKP
POL Szlak czarny.svg Bielsko-Biała StraconkaPrzełęcz Przegibek
POL Szlak czerwony.svg Bielsko-Biała MikuszowicePrzełęcz ŁysaMagurka WilkowickaSchronisko "Rogacz"Bielsko-Biała Mikuszowice st. PKP
POL Szlak czarny.svg Bielsko-Biała Mikuszowice "Stalownik" – Przełęcz Łysa
POL Szlak niebieski.svg Bielsko-Biała Lipnik GórnyGaikiPrzełęcz PrzegibekMagurka WilkowickaCzupelCzernichów
POL Szlak czerwony.svg Międzybrodzie Bialskie – skrzyżowanie ze szlakiem POL Szlak niebieski.svg pod CzuplemŁodygowice
POL Szlak żółty.svg TresnaTresna – dojście do szlaku POL Szlak czerwony.svg jw.
POL Szlak zielony.svg Międzybrodzie BialskiePrzełęcz Przegib – dojście do POL Szlak czerwony.svg Małego Szlaku Beskidzkiego pod Gaikami
POL Szlak czarny.svg Bielsko-Biała Lipnik Górny – Przełęcz U Panienki
POL Szlak żółty.svg Kozy dw. PKP – Przełęcz U PanienkiHrobacza ŁąkaŻarnówka
POL Szlak niebieski.svg Kozy dw. PKP – Żarnówka
POL Szlak zielony.svg Gaiki – Porąbka – Trzonka – Przełęcz KocierskaKocierz RychwałdzkiKucówkiGibasySmrekowicaKrzeszówŻurawnicaLipska GóraSucha Beskidzka dw. PKP

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 1998. ISBN 83-01-12479-2. 

[edytuj] Linki zewnętrzne

Commons in image icon.svg
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach