Bessie Smith
 |
Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: usunąć próżne zwroty, napisać artykuł w sposób neutralny, koniecznie rozszerzyć. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
| Bessie Smith | |
 Bessie Smith w 1936 r. |
|
| Data i miejsce urodzenia | 15 kwietnia 1894 Chattanooga  Stany Zjednoczone |
| Data i miejsce śmierci | 26 września 1937 Clarksdale Stany Zjednoczone |
| Gatunek | blues, jazz |
| Zawód | piosenkarka |
| Aktywność | 1912 – 1937 |
| Wytwórnia płytowa | Columbia Records |
| Powiązania | Ma Rainey, Alberta Hunter, Ethel Waters |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Bessie Smith (ur. 15 kwietnia 1894 w Chattanooga w stanie Tennessee, zm. 26 września 1937) – najbardziej znana i najpopularniejsza wykonawczyni bluesa lat 20. i 30. XX wieku, nazywana Cesarzową bluesa. Jej muzyka była inspiracją dla takich gwiazd jak Billie Holiday, Mahalia Jackson, Nina Simone, a także Janis Joplin. Ta ostatnia odnalazła jej grób i zafundowała nagrobek.
W 1989 Bessie Smith została wprowadzona do Rock and Roll Hall of Fame[1].
Życie[edytuj]
Urodziła się w bardzo biednej rodzinie, kiedy miała 9 lat zmarła jej matka. Już od najmłodszych lat zarabiała śpiewając na ulicach Chattanoogi wraz z bratem Andrew. W 1904 jej brat Clarence wyjechał z w tournée po USA z trupą artystyczną zwaną Moses Stokes. Gdy wrócił w 1912 Bessie została zatrudniona w tej trupie głównie jako tancerka, gdyż rolę piosenkarki pełniła wtedy Ma Rainey. W 1913 miała swój pierwszy występ w Teatrze 81 w Atlancie. W 1920 była już popularna na południu i wschodzie Stanów Zjednoczonych. W 1923 roku nagrała w wytwórni Columbia Records swoją pierwszą piosenkę Downhearted Blues. Wydarzenie to rozpoczęło jej karierę.
W sumie nagrała 123 piosenki, z których najbardziej znane były: St Louis Blues, Summertime oraz Nobody Knows When You're Down and Out.
Otwarcie przyznawała się do bycia biseksualistką[2].
Śmierć i legenda[edytuj]
26 września 1937 została poważnie ranna w wypadku samochodowym jadąc do Clarksdale autostradą 61 wraz ze swoim przyjacielem, Richardem Morganem.
Tego samego dnia nie odzyskując przytomności, zmarła. Przez wiele lat istniała hipoteza, że śmierć była spowodowana nieodpowiednią opieką medyczną (Bessie żyła w czasach silnego rasizmu na terenie USA i istniały szpitale dla białych i afroamerykanów), jednak dochodzenie nie wykazało uchybień.
Bibliografia[edytuj]
- Angela Davis, Blues Legacies and Black Feminism: Gertrude "Ma" Rainey, Bessie Smith, and Billie Holiday, Pantheon Books, Nowy Jork 1998 ISBN 0-679-45005-X
- Tony Palmer, All You Need is Love: The Story of Popular Music, Grossman Publishers/Viking Press, Nowy Jork 1976 ISBN 0-670-11448-0
- Florence Martin, Bessie Smith, Editions du Limon, Paryż 1994 ISBN 2-907224-31-X
- NNDB.com
Linki zewnętrzne[edytuj]
- wywiad z Chrisem Albertsonem, dziennikarzem muzycznym specjalizującym się w jazzie/po angielsku
- Bessie Smith do posłuchania
Przypisy
- ↑ Rock 'n' Roll Hall of Fame Inductees 1986 - 2010 (ang.). digitaldreamdoor.nutsie.com. [dostęp 2012-05-27].
- ↑ Informacja w serwisie NNBD
