Besson MB.411

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Besson MB.411
Model samolotu Besson
Model samolotu Besson
Dane podstawowe
Państwo  Francja
Producent Marcel Besson et Compagnie
ANF-Les Mureaux
Typ wodnosamolot obserwacyjny
Konstrukcja dolnopłat o konstrukcji mieszanej, podwozie pływakowe – stałe
Załoga 2
Historia
Data oblotu 1933
Lata produkcji 19331937
Wycofanie ze służby 1941
Dane techniczne
Napęd 1 silnik gwiazdowy, 9-cylindrowy Salmson 9Nd
Moc 177 KM (130 kW)
Wymiary
Rozpiętość 12,00 m
Długość 8,25 m
Wysokość 2,85 m
Powierzchnia nośna 22,00 m²
Masa
Własna 690 kg
Startowa 1 020 kg (normalna)
1 140 kg (maksymalna)
Osiągi
Prędkość maks. 185 km/h
Prędkość przelotowa 130 km/h
Prędkość wznoszenia 3,1 m/s
Pułap 2 800 m (normalny)
4 400 m (maksymalny)
Zasięg 345 km (normalny)
650 km (z dodatkowymi zbiornikami)
Długotrwałość lotu 2 godz. 40 min.
Dane operacyjne
Uzbrojenie
nie posiadał
Użytkownicy
Francja

Besson MB.411 (nieoficjalna nazwa Pétrel - pol. fulmar) – francuski wodnosamolot obserwacyjny z okresu II wojny światowej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pod koniec lat dwudziestych we Francji zaczęto rozważać budowę samolotu, który mógłby być przystosowany do transportu okrętem podwodnym. Wtedy to powstał pierwszy francuski samolot tego typu Besson MB.35. Jednak z uwagi na brak odpowiednio dużych okrętów podwodnych, zbudowany został tylko prototyp.

Model okrętu podwodnego "Surcouf" z samolotem Besson MB.411 na pokładzie

W 1932 roku dowództwo francuskiej Marynarki Wojennej w związku z budową okrętu podwodnego "Surcouf" zwróciło się do wytwórni Marcel Besson et Compagnie o opracowanie wodnosamolotu przystosowanego do transportu tym okrętem. Zgodnie z założeniami samolot ten po złożeniu musiał się zmieścić w cylindrycznym hangarze o średnicy 2 m i długości 7m umieszczonym za kioskiem okrętu podwodnego. Powstał wtedy wodnosamolot oznaczony jako MB.410, którego konstrukcję oparto o wcześniejszy samolot Besson MB.35. Był to samolot jednomiejscowy, o konstrukcji drewnianej, wyposażony w silnik gwiazdowy Salmson 9Nc o mocy 130 KM (96 kW). Samolot ten w 1933 roku rozbił się w czasie prób.

W związku z tym dowództwo marynarki zamówiło kolejny prototyp, lecz z uwagi na bankructwo wytwórni Marcel Besson et Compagnie pracę nad tym samolotem kontynuowano w wytwórni Les Ateliers de Constructions du Nord de la France et Les Mureaux (ANF-Les Mureaux). Prototyp ten oznaczony jako MB.411 miał już konstrukcję mieszaną oraz otrzymał mocniejszy silnik Salmson 9Nd o mocy 130 KM. Wodnosamolot ten został oblatany w czerwcu 1935 roku. Następnie został poddany próbom na okręcie podwodnym, które trwały 1936 roku. Wrócił ponownie do wytwórni, gdzie wykonano szereg przeróbek a najważniejszą z nich było dodanie drugiej kabiny. Próby poprawionego samolotu ostatecznie zakończono w lipcu 1937 roku. Już wcześniej zamówiono drugi samolot tego typu. Później prac nad nim nie kontynuowano. Ostatecznie zbudowano jeden samolot MB.410 i dwa MB.411.

Użycie w lotnictwie[edytuj | edytuj kod]

Wodnosamolot MB.411 w 1937 roku został zaokrętowany na okręt podwodny "Surcouf". W chwili wybuchu wojny znajdował się na pokładzie okrętu. W dniu 18 czerwca 1940 roku okręt wypłynął z portu Brest udając się do Plymouth. Samolot został tam zdjęty z okrętu i od tego momentu operował z tego portu, wykonując kilka lotów zwiadowczych. Na początku 1941 roku został on uszkodzony w czasie nalotu i więcej nie wykonywał zadań bojowych.

Drugi samolot MB.411 pozostał na terenie Francji i dalsze jego losy nie są znane.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Wodnosamolot Besson MB.411 był dolnopłatem o konstrukcji mieszanej. Płaty drewniane, konstrukcja kadłuba kratownicowa z rur stalowych, kryty płótnem. Dwie kabiny odkryte. Usterzenie klasyczne. Podwozie składało się z jednego centralnego jednoredanowego pływaka i dwóch bezredanowych pływaków stabilizujących pod skrzydłami.

Napęd samolotu stanowiły w 1 silnik gwiazdowy z osłonami w postaci pierścieni NACA, napędzający dwułopatowe śmigło.

Samolot miał składane skrzydła i usterzenie poziome. Transportowany w stanie złożonym. Czas złożenia i zmontowania samolotu na pokładzie okrętu podwodnego wynosił około 4 min. Po złożeniu samolot był opuszczony na wodę przy pomocy dźwigu i startował z powierzchni wody. Po wodowaniu był wciągany na pokład przy pomocy dźwigu i po rozmontowaniu umieszczony w hangarze okrętu.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Chris Chant: Samoloty II wojny światowej. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 2000. ISBN 83-11-09053-X.
  2. J. Ś.. Lamus 1939-1945: Wodnosamolot Besson MB-411. „Skrzydlata Polska”. 37 (1986). s. 11. Warszawa. ISSN 0137-866X.