Bet Ha-Szita

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bet Ha-Szita
בית השיטה
Widok na kibuc Beit HaSzita
Widok na kibuc Beit HaSzita
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Północny
Poddystrykt Poddystrykt Jezreel
Samorząd Regionu Samorząd Regionu Gilboa
Wysokość -41 m n.p.m.
Populacja (2010)
• liczba ludności

1015
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Bet Ha-Szita
Bet Ha-Szita
Ziemia 32°33′15″N 35°26′15″E/32,554167 35,437500Na mapach: 32°33′15″N 35°26′15″E/32,554167 35,437500
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Portal Portal Izrael

Bet Ha-Szita (hebr. בית השיטה; ang. Beit HaShita) - kibuc położony w Samorządzie Regionu Gilboa, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Członek Ruchu Kibuców (HaTenoa'a HaKibbutzit).

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Kibuc jest położony na wysokości 41 metrów p.p.m. na południowej krawędzi intensywnie użytkowanej rolniczo Doliny Charod, która jest położona między Doliną Jezreel a Doliną Bet Sze'an w Dolnej Galilei. Na północ od kibucu teren łagodnie wznosi się na płaskowyż Ramot Issachar. Spływają z niego strumienie: na zachodzie Kipodan, a na wschodzie Pahat i Nahum. Teren położony na południe od wioski jest płaski, chociaż opada w kierunku wschodnim w depresję Rowu Jordanu. Przepływa tędy niewielka rzeka Charod, której wody są wykorzystywane do zasilania licznych stawów hodowlanych. W odległości 3 km na południe od kibucu wznoszą się strome zbocza masywu górskiego Gilboa. Najbliżej położonymi górami są Har Barkan (497 m n.p.m.) i Har Gefet (318 m n.p.m.). W górach przebiega mur bezpieczeństwa oddzielający terytorium Izraela od Autonomii Palestyńskiej[1]. W jego otoczeniu znajdują się kibuce Sede Nachum, Nir Dawid, Bet Alfa, Chefciba, Tel Josef i Neve Ur, moszaw Ramat Cvi, oraz wioska komunalna Moledet. Po stronie palestyńskiej jest wioska Arabbuna.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Bet Ha-Szita jest położony w Samorządzie Regionu Gilboa, w Poddystrykcie Jezreel, w Dystrykcie Północnym Izraela.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Większość mieszkańców kibucu jest Żydami, jednak nie wszyscy identyfikują się z judaizmem. Tutejsza populacja jest świecka[2][3]:

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kibuc Bet Ha-Szita w 1950 roku
Pomnik poległych mieszkańców kibucu Bet Ha-Szita

Pierwotnie w miejscu tym istniało biblijne miasto Bet-Haszszitta[a]. Następnie istniała tutaj arabska wioska Szatta[4]. Tutejsze grunty wykupiły od arabskich mieszkańców żydowskie organizacje syjonistyczne, a następnie Arabowie opuścili swoje domy.

Grupa założycielska kibuc zawiązała się w 1928 roku. W jej skład weszli absolwenci Gimnazjum Herzlija w Tel Awiwie, którzy w kolejnych latach wspólnie pracowali w różnych żydowskich osadach rolniczych Brytyjskiego Mandatu Palestyny. W 1935 roku założyli własny kibuc, który w 1936 roku przeniesiono w obecną lokalizację[5]. W następnych latach osiedlili się w nim imigranci z Polski, Niemiec i Rumunii. Ze względu na niespójność organizacyjną kibucu, w 1952 roku nastąpiła wymiana części mieszkańców z kibucami Ajjelet ha-Szachar i Tel Josef. Podczas Wojny Jom Kippur w 1973 roku zginęło 11 mieszkańców Beit HaSzita. Była to największa liczba poległych w stosunku do populacji miejscowości. Z tego powodu kibuc długo był pogrążony w smutku, a wydarzenie jest upamiętnione pomnikiem. W latach 90. XX wieku kibuc znalazł się w trudnościach finansowych, które wymusiły przeprowadzenie w 2003 procesu prywatyzacji. Zachowano kolektywną organizację instytucji kultury, edukacji i ochrony zdrowia. W 2008 roku rozpoczęto budowę nowego osiedla mieszkaniowego, które jest położone na zboczu na wschód od osady (w miejscu pierwotnej lokalizacji kibucu). Powstanie tutaj 110 nowych domów jednorodzinnych[6].

Kultura i sport[edytuj | edytuj kod]

W kibucu znajduje się ośrodek kultury z biblioteką, basen kąpielowy, sala sportowa z siłownią, oraz korty tenisowe.

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Kibuc utrzymuje przedszkole. Starsze dzieci są dowożone do szkoły podstawowej i średniej w kibucu Ein Harod.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

W rejonie kibucu znajdują się pozostałości kościoła z okresu bizantyjskiego, oraz fragmenty kolumn i miejsca pochówków z okresu rzymskiego[7]. W 1985 roku kibuc uruchomił program wymiany młodzieży ze Stanów Zjednoczonych. Młodzi licealiści mogą przyjechać tutaj razem z rodzinami, i poznawać Ziemię Izraela z jej kulturą. Przy kibucu powstał mały ogród zoologiczny oraz restauracja sieci Burger King.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Gospodarka kibucu opiera się na intensywnym rolnictwie, sadownictwie, hodowli bydła mlecznego i stawach hodowlanych ryb. Na południe od kibucu znajduje się pas startowy wykorzystywane przez samoloty rolnicze. Zakład Beit Hashita produkuje żywność, głównie marynowane oliwki[8]. Firma BHC produkuje mechaniczne urządzenia rolnicze.

Infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

W kibucu jest przychodnia zdrowia z gabinetem fizykoterapii, gabinet kosmetyczny, sklep wielobranżowy, stacja benzynowa i warsztat mechaniczny.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Z kibucu wyjeżdża się na południe na drogę nr 71, którą jadąc na wschód dojeżdża się do skrzyżowania z prowadzącą na południe drogą nr 669 (do kibuców Bet Alfa i Chefciba) i dalej do kibucu Sede Nachum, lub jadąc na zachód dojeżdża się do zakładu karnego Szata i dalej do bloku osiedli składających się z kibuców Tel Josef, En Charod Ichud i En Charod Me'uchad.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Zobacz: Księga Sędziów 7,19-23: "(19) Gedeon i stu mężów, którzy mu towarzyszyli, doszli do krańca obozu w chwili, gdy tuż po zmianie następowało czuwanie środkowej straży nocnej. Zatrąbili w rogi i potłukli dzbany, które trzymali w swych rękach. (20) Natychmiast zatrąbiły w rogi także owe trzy hufce i potłukły dzbany. Wziąwszy zaś w lewą rękę pochodnie, a w prawą rogi, aby na nich trąbić, wołali: Za Pana i za Gedeona! (21) I przystanęli, każdy na swoim miejscu, dokoła obozu. Powstali wtedy wszyscy w obozie, poczęli krzyczeć i uciekać. (22) Podczas gdy owych trzystu mężów trąbiło na rogach, Pan sprawił, że w całym obozie jeden przeciw drugiemu skierował miecz. Obóz uciekł do Bet-Haszszitta ku Sartan aż do granicy Abel-Mechola obok Tabbat. (23) Zebrali się mężowie izraelscy z pokolenia Neftalego, Asera i z całego pokolenia Manassesa i urządzili pościg za Madianitami." Tłumaczenie według Biblii Tysiąclecia.

Przypisy

  1. The Separation Barrier Map (ang.). W: B´Tselem [on-line]. 2008. [dostęp 2012-05-22].
  2. Dane statystyczne z lat 1948-1995 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-05-22].
  3. Dane statystyczne z lat 2001-2009 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-05-22].
  4. Welcome To Shatta (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2012-05-22].
  5. Beit HaSzita (hebr.). W: Galil Net [on-line]. [dostęp 2012-05-22].
  6. Beit HaSzita (hebr.). W: Rom Galil [on-line]. [dostęp 2012-05-22].
  7. Beit HaSzita (hebr.). W: Bet Alon [on-line]. [dostęp 2012-05-22].
  8. Beit Hashita (hebr.). W: Beit Hashita [on-line]. [dostęp 2012-05-22].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]