Beta

Alfabet grecki
Αα alfa	Νν ny (ni)
Ββ beta (wita)*	Ξξ ksi
Γγ gamma (ghama)	Οο omikron
Δδ delta (dhelta)	Ππ pi
Εε epsilon	Ρρ rho (ro)
Ζζ dzeta (zita)	Σσς sigma
Ηη eta (ita)	Ττ tau (taf)
Θθ theta (thita)	Υυ ipsylon
Ιι jota	Φφ phi (fi)
Κκ kappa (kapa)	Χχ chi
Λλ lambda (lambdha)	Ψψ psi
Μμ my (mi)	Ωω omega
Litery nieużywane współcześnie
() digamma	san
stigma	szo
heta	() koppa
	() sampi
* W nawiasach podano odmienną od tradycyjnej, współczesną wymowę w języku nowogreckim według polskiej, podręcznikowej transkrypcji.

Beta (wita, st.gr. βῆτα, nw.gr. βήτα, pisana Ββ lub ϐ) – druga litera alfabetu greckiego. W greckim systemie liczbowym oznaczała liczbę 2. Beta pochodzi od litery alfabetu fenickiego bet . Od bety pochodzą łacińskie B i cyrylickie Б i В.

W grece współczesnej beta reprezentuje spółgłoskę szczelinową wargowo-zębową dźwięczną "w" /v/. W języku starogreckim reprezentowała natomiast dźwięk /b/.

Nowogrecka nazwa bety w IPA to /ˈviˑta/. Wymowa amerykańska w IPA to /ˈbeɪtə/, a w języku angielskim w Wielkiej Brytanii to /ˈbiːtə/.

W drukach wysokiej jakości symbol ϐ jest używany wewnątrz wyrazu. Przykład: βίβλος – βίϐλος.

Użycie jako symbolu

Β

• funkcja Β

β

• w IPA – spółgłoska szczelinowa dwuwargowa dźwięczna
• w matematyce:
  • rozkład beta
  • obok alfy zwyczajowe oznaczenie miary kąta płaskiego
• w fizyce – promieniowanie beta
• w informatyce – wersja testowa programu: wydawana, żeby wychwycić większość błędów
• w chemii:
  • stopień hydrolizy
  • wykładnik Brønsteda w równaniu Brønsteda
• w brydżu:
  • Beta – konwencja licytacyjna systemu Precision
  • Beta – system licytacyjny
• Beta – rodzaj radzieckiej baterii jądrowej.

Kodowanie

W Unicode litera jest zakodowana:

• Β – wielka litera grecka beta – U+0392
• β – mała litera grecka beta – U+03B2
• ϐ – symbol litery greckiej beta – U+03D0

LaTeX \beta $\beta$

Zobacz też

• Wersja beta (program)